şükela:  tümü | bugün
  • bugün çıkan akustik travma albümünün son şarkısı. sözlerini paylaşarak ilk entry’yi girmiş olmak istedim. çok etkileyici... bazı şarkılar bazı halleri nasıl anlatırsa öyle anlatmış işte. çok güzel.

    hep beni bil beni söyle
    dilinden düşmeyeyim
    fırtınalarım olsa da bu ara güneşliyim
    yollardayım yorgunum
    uykusuz ve dengesiz
    ama boşver bunları, sağlığın yerinde mi?

    ismin bir şarkı ve ben hep seni söylerim
    başkalarına baksa da seni arar gözlerim
    yabancıyım uyumsuz sıkılgan ve eğreti
    tüm bunlara rağmen hala benimlesin

    akıyormuş zaman ben ittirmesem de
    gülümsersem sana gülecek misin sen de
    günler karışıyor insan alışıyor
    vapurlar yanaşıyor
    içinden sen inmesen de

    şu son 1.5 sene gerçek bir düşüştü
    sana olan aşkım artık bir deliliğe dönüştü
    kavgalar ve polisler
    dost kazıkları ve hapisler
    tüm bunlar olurken çocuk büyümüştü

    akıyormuş zaman ben ittirmesem de
    gülümsersem sana gülecek misin sen de
    günler karışıyor insan alışıyor
    vapurlar yanaşıyor
    içinden sen inmesen de
  • uykusuz kalırsanız dengeniz bozulur ve dengesiz olursunuz.

    sözelci olmama rağmen bu denklemi kurabildiğime göre sayısalcılar da yazdığımı anlar herhalde.
  • şarkının sonundaki anadolu rock tınıları bu şarkıyla hiç alakalı gözükmese de o sondaki acıyı verme açısından süper olmuş.
  • (bkz: ilk dinleyişte aşık olunan şarkılar)

    başka insanın kaleme aldığı, bestelediği şarkı kırk kat yabancı birinin hayatına, beynindeki kimyaya, yüreğindeki fırtınalara bu denli uyumlu olur mu yahu?!

    albümdeki en başarılı çalışma, yine uzun uykusuz geceler, mordan sıkılıp artık siyaha dönmüş göz altları bizi bekliyor.
  • akustik travma albümünün bana göre en güzel şarkısı. ilk dinleyişte sizi ele geçirip onlarca kez kendisini dinletiyor.

    2:51 den sonra ciğerinize hançer saplanıyor ama olsun.

    ama boşver bunları, sağlığın yerinde mi?

    (bkz: gerçek sevgiyi bir cümle ile anlatmak)
  • akustik travma albümünün en güzel ikinci şarkısı olabilir. zira birinciye henüz karar veremedim hehe.

    sanırım şurda kayış kopuyor;

    --- spoiler ---

    ismin bir şarkı ve ben hep seni söylerim
    başkalarına baksa da seni arar gözlerim
    yabancıyım, uyumsuz, sıkılgan ve eğreti
    tüm bunlara rağmen hala benimlesin.

    akıyormuş zaman ben ittirmesem de
    gülümsersem sana gülecek misin sen de?
    günler karışıyor insan alışıyor
    vapurlar yanaşıyor
    içinden sen inmesen de

    --- spoiler ---

    hop!
  • bu şarkıya methiyeler dizilmelidir. kendisi yuzyuzeyken konuşuruz grubun bu güne kadar yapılmış en iyi şarkısı .
    duyguyu çok güzel vermesi ve dokunsan kırılacakmış gibi bir havası var. gerçekten çok naif bir insansın kaan boşnak. insan içinden geçiriyor herkes böyle naif sevilse diye gerçekten. sonu ise bana çocukluğumdan bir şeyler hatırlattığı için bu şarkı benim bu sıralarki hatta belki bu yılki enlerimde olacak. dinleyin ve dinletin efenim.
  • yüzyüzeyken konuşuruz albümlerinde hep bi 90’lar tadı var orası aşikar da bu şarkı daha da bi üst level gibi. müptezel olduk. arabada, evde, işyerinde heryerde dinle bıkmıyor insan.
  • bipolar bozukluğa atıf olup olmadığına emin olmadığım şarkıdır zira ismi çok manidar
  • akustik travma isimli güzelliğin içindeki en istanbullu şarkı.

    kaan boşnak'ın büyük büyük laflar etmeden ortak bir hâletiruhiyeye naifçe parmak basmasının başarısı zaten tüm albüme yayılmış durumda.
    bir de çocuğun sesi tam bir su, ittirmeden akıyor.