şükela:  tümü | bugün
  • bir kitap okuyup, hayatı değişir mi insanın diye hep düşünmüşümdür. hatta bir kitap, bir insanın hayatını ne kadar değiştirebilir diye de dalga geçmişimdir hep. her şey 2017 yazında başladı. okuldan mezun olmuştum, işsizlik bir yandan, 16 yıllık öğrenci olarak bildiğim kimliğim benden alınmıştı. depresif zamanlarımda vakit geçsin diye hakan günday’ın (bkz: kinyas ve kayra)sını edinmiştim bir kitabevinden. sonra okudum. okudukça ruhum daraldı. daraldıkça tekrar okudum. nihayet bir haftada bitti kitap. sonrasında şöyle bir baktım etrafa. dedim ki yaşa. her şey yoluna girecek. bu kitaptan nasıl her şey yoluna girecek gibi bir hisse çıkardın derseniz de bilmiyorum. bittiğinde sadece bunu söylemiştim.
    neticede şu an her şey yoluna girdi mi diye sorarsanız tabi ki hayır. ama olsun en azından denedim. en azından o zaman için biraz olsun hayata dair umutlarım yeşerdi.

    --- spoiler ---

    “hiç uykum yok. hiç uyuyamıyorum. domuz gibi içiyorum. ama gözlerimi kapalı bile tutamıyorum. sabaha beş saat var. annemi düşünüyorum. nerededir şimdi? aynada kendime bakıyorum bazen. ve tek kelime etmesem bile vücudum yaşadıklarımı, hayattan ne anladığımı anlatmaya yetiyor. sağ omuzuma kendi çizdiğim kelebek, beğenmediğim için üzerine attığım çarpı işareti ve altında aynı kelebeğin bir japon tarafından çok daha iyi işlenmişi. sol dirseğimin iki parmak yukarısındaki kurşun yarası. bileklerimdeki otuz dört dikiş. medeniyeti bir aralar, herkes gibi yaladığımı kanıtlayan apandisit ameliyatımın izi. ve sırtımı kaplayan, tanrı’nın yüzü. bilmiyorum… hızlı yaşadım. ama genç ölmekten çok, hızlı yaşlandım! ama hayattayım”
    --- spoiler ---`
  • (bkz: kur'an.)
    okumasaydim, topluma öykünüp kendimi müslüman zannedecektim.
  • wilhelm reich - dinle küçük adam
  • yıllarını kişisel gelişim kitapları karşıtlığı ile geçirmiş ben, sevdiğim bir müdürümün sayesinde okuduğum ve gerçekten olduysa bir değişim bu kitap yapmıştır dediğim bir kitap var.

    (bkz: brain tracy - maksimum başarı)

    kitabın bazı bölümlerini ilgimi çekmediği için atladım. genel olarak bana kazandırdığı mentalite şu oldu.
    pozitif düşünmeyi öğrenmek
    hayallerin doğru planlarla hayata geçmesi
    ve dahası
  • ince memed.
    ilk öğretmenim sınıfta okudu.
    isyankar oldum.
  • bitmeyen gece, mithat enç
  • fareler ve insanlar. bu kitabın bendeki yeri bambaşkadır. okurken hayal edebilene çok şey anlatır.
  • şu yazarların kitapları hayatımı değil ama hayata bakışımı değiştirdi.

    başta ve her zaman kemal tahir! sonra oğuz atay ve orhan pamuk...

    türk toplumunu bu yazarların eserlerinden tanıdım. hala daha sık sık döner okurum. her daim elimin altındadırlar.

    ülkemizin neden böyle bir yer olduğunu ise idris küçükömer'in, sencer divitçioğlu'nun, cemil meriç ve hilmi yavuz hocanın kitaplarından öğrendim.