şükela:  tümü | bugün
  • artik cok yasamasam da bir donem araliklarla yasadigim bir durum vardi, bunu hicbir doktora anlatmayi denemedim ama belki burada ne oldugunu bilen vardir.

    cok telasli anlarimda ya da bazen uykusuz kaldigimda, ya da cok sigara ictigimde dusuncelerim ikiye, uce ya da bese bolunur gibi bir durum yasiyordum. sanki ferhat gocer'in arka planda kalin sesle sarkiyi soylerken on planda tiz ve yuksek sesle sarkiyi soylemesi gibi bir durum. bende ise bu arka planda sakin bir ben, dis ses gibi "tamam sakin ol" derken diger yanda sanki hizli moda alinmis gibi akan dusunceler, bir nevi yankilanmalar, sacmalamalar hepsi bir arada ve inanilmaz hizli bir sekilde zihnimden akardi. yani rabarba gibi bir ses toplulugu, birkaci cok hizli sekilde sagdan soldan dusunuyor(konusuyor), kahkaha atiyor, sacma fikirleri aklima getiriyor, bir digeri ise arka planda "sakin ol, nefes al, gececek, bir problem yok, sakin daha da panikleme" diye telkinde bulunuyor gibi bir durum. ifade etmesi cok zor ama herhalde derdim bu sekilde deliriliyor.

    tam anlatamamis olabilirim ama bunun ne oldugunu bilen varsa ve beni bilgilendirirse cok memnun olurum. artik yasamiyor olsam da bir daha yasamayacagimdan da emin degilim nihayetinde.
  • eksen-1: depresyon ve anksiyete
    eksen-2: borderline ve avoidant k.b.
  • obsesif kompülsif bozukluk, anksiyete, panik atak, majör depresyon ortaya karışık takılıyorum sanırım
  • esansiyel tremor ile kısır döngüye girmiş, sosyal panik bozukluk var bende. çoğu zaman hangisinin, hangisini tetiklediğini bilemiyorsun. çay içmek bile lüks olabiliyor bazen.
  • (bkz: distimi)
  • majör depresyon, 2.5 yıl oldu iyileşiyorum. sulinex xr 300 mgdan 150 mg düştü dozu. yaklaşık 10 aydır bu dozda devam ediyorum.
  • galiba herşeyden birazcık.*
  • son 1 aydır yüksek bir yerde bulunduğumda istem dışı kendimi atasım geliyor. içimden bir ses hadi at kendini diyor. acil yardıma ihtiyacım var.
  • psikolojik rahatsızlığı olan bir yığın beyinsizle sosyal hayatın içindeyim. bunlar çarşıda, avm'de, ofiste, toplu taşıma araçlarında, atm sırasında, trafikte her yerde. şimdi bir psikolojik sorunum yok ancak gerçekten bozulmak üzere. ulan adam bildiğin şeridinde giderken "aniden" zonk diye duruyor(dikkatinizi çekerim sağa çekme v.s yok bildiğin şeridi kapatmış) ve sevgilisiyle inip kafeye gidiyor. pazarda; pazar arabası ile zaten kalabalık ve dar olan yolu umarsızca kapatıyor ve hepimiz tanrıçamızın iki kilo domates almasını bekliyoruz yolumuza devam etmek için. ofiste(adliye); ulan izne ayrılıyor yerine ben bakıyorum hanımefendinin evraklarını zimmetle alıyorum çekmesine koyuyorum döndüğünde "bu evrakları niye çekmeceme koydun sanki iş biriktirmişim gibi görünüyor" diyor afedersin de gö.üme mi sokaydım evraklarını, toplu taşımada otobüse biniyor ve bağıraa bağıraa harala gürele bir muhabbet "etrafımdaki insanları rahatsız etmeyeyim" düşüncesi yok. yani gerçekten ülkedeki ekonomik kriz, vergi yükü, milletin enayi yerine koyulması, vergimle yapılan yoldan geçmek için para ödemek, avrupalının 4-5 bin avroya bindiği passata burada 60-70 bin liraya binme hayali kurmak, a.k sigarasına en az 15 lira para vermek v.s. bunlar gerçekten umrumda değil ama insanların beyinsizlikleri bu ülkeden sktirolup gitme isteğimin en büyük sebebidir hatta başka bir gezegende kibar, empati kurabilen, çevresindeki insanların davranışından nasıl etkileneceğini düşünebilen, sorgulama yetisi olan, her türlü fikre saygılı insanlarla başka bir gezegende fanusun içinde yaşamaya razıyım.