şükela:  tümü | bugün
  • bilhassa erkeklerde görülen, "kız babasina, erkek annesine düşkün olur" sözünü de doğrulayan, sadece türklerde degil dünyanın her yerinde, her toplumda rastlanan ve hatta isim bile verilen (bkz: dad issue), can sıkıcı durumdur.

    dizilerde felan babasina hayran olan adamlar goruyorum, bir de bizimkine bakiyorum. elbette bundan beterleri de var ama kardesim bir adam babasiyla hic mi anlasamaz yahu? adamla en fazla 5 dakika yan yana durabiyoruz, sonrasinda basliyor bir tartisma, bagrismalar yukseliyor. oturusu, konusmasi, yemesi icmesi, bakislari bile batar oldu. bu saatten sonra da duzelmeyiz.

    babasiyla oturup da karsilikli güzel guzel sohbet edebilenleri takdir ediyorum. bravo.

    edit: @zeki yakisikli zengin isimli yazar uyardi, "dad issue" tabiri, kadinlarin babalariyla olan sorunlarini anlatmada kullanilan bir sözmüş.
  • belli bir yaştan sonra (otuzlarda genelde) mümkün olduğunca az muhatap olarak çözümlenebilir.
  • bambaşka kişiliklere sahip olduğumuz için babamla hiç anlaşamıyoruz.
  • lise dönemimde yaşadığım durum. babamla aynı evin içinde mektuplaştığımız bile oldu konuşmadığımız için.

    ne zaman ki ben büyüyüp onu daha iyi anlamaya, o ise aslında o kadar da uç şeyler istemediğime ve kendimi koruyacak kadar akıllı olduğuma inanmaya başladı, aramızdan su sızmaz oldu.
    baba ile anlaşamamak geçici bir süreçtir. aradaki sevgi bağı her şeyi aşmaya yeter.
  • 10 senedir görüşmemekle sonuçlanabilir.
  • iki taraftan birisi, kötü bir insan ise, olması doğal olan durum.
  • keşke geberse de kurtulsam diyerek de anılabilir.
  • lazim olmadikca pek konusmuyoruz, yalandan selam sabah. kendisi geyik muhabbetini sevmez. mesafe koymayi tercih ediyor. ben de ona gore davraniyorum. iyi kotu gidiyor iste.
  • babam öleli tam üç sene oldu, hâlâ anlaşamıyoruz.
  • kötü. tam tersi olsun isterdim. ben büyürken düşünce yapımı şekillendirecek, ufkumu genişletecek insanlar olsun isterdim ama hiç yok bu da bi uktedir