şükela:  tümü | bugün
  • baba olmak anne olmak gibi değil bir kere bunu unutmayın. çocuk olunca bir şeyler olacak ve hisleriniz değişecek diye bekliyorsunuz ama öyle bir şey olmayacak. annenin 9 aylık hamilelik dönemi, fizyolojik değişiklikleri, hormonlara bağlı olarak duygu durumları her zamankinden farklı olduğu için annelik bambaşka bir şey. bir an kaptırıyosunuz kendinizi ve baba olunca sizde de böyle değişiklikler olacak sanıyosunuz ama böyle bir şey söz konusu değil.

    sadece dünyaya çok sevimli ve çok sevdiğinizi düşündüğünüz biri gelecek. ilk günler neden ben çok fazla bir şey hissetmiyorum diye kendinize kızmayın, çünkü sizin hormonlarınız da ve vücudunuzda bir değişiklik söz konusu değil, tek değişiklik sosyal hayatınızda olacak.

    ilk günler daha dikkatli olmak üzere eşinize yardımcı olun. anneler var nasıl olsa onlar yardımcı olur havasına girmeyin. eşinizin sizin motivenize en çok ihtiyaç duyduğu bir dönemdir ilk dönemler. başka kimseden değil sizden bir şeyler duymak, size dokunmak, sizle dertleşip, çocukla ve kendisiyle ilgili anlatmak istediklerini en çok size anlatmak isteyeceklerdir. o yüzden eşinizle normalde olduğundan daha çok vakit geçirip onu anlamaya yönelmelisiniz. çocuk doktorları der ki artık patron bu çocuk o ne isterse anlayıp yapacaksınız ilk zamanlarda bu doğru fizyolojik olarak ama unutmayın evde annenin ruh hali iyi olursa çocuk ve evde kim varsa onlarda iyi olacaklardır. çocuk patronluğu annesine yapsın bırakın ama asıl patron annedir, onun gönlünü hoş tutun.

    henüz çok az olan tecrübelerime göre baba çocuğuyla ne kadar çok severse sevsin bağlarını hemen kuramıyor, belki yıllar alıyor bu bağın kurulması bu süreçte iletişiminiz kısıtlamayın çocukla tabii, ancak size ihtiyacı olan asıl kişi eşinizdir bunu unutmayın.
  • 2 yaşına kadar zaten anneyle birlikte yerine getirmeniz gereken yükümlülükleriniz var. bakımla ilgili. onları söylemeye bile gerek yok.

    ama çocuğun bilincini kazandığı 1 yıldan sonra babanın çocuğun psikolojisi üzerindeki rolü çok artıyor. evet anne bir bebeğin her şeyi. her şeyi olduğu için de çocuk anneyi vücudunun bir parçası gibi, aldığı nefesi gibi görüyor.

    ama baba böyle değil. siz onun kendisi (annesinin kendisinin parçası olduğunu söylemiştik) dışında tanıdığı ilk kişisiniz. sizin onunla oynadığınız oyunlar, ona davranış biçiminiz çok önemli. tekrar ediyorum, siz onun ilk arkadaşısınız.

    örneğin annesi bir bebeğe kızsa da bebek döner yine annesine yaklaşmaya çalışır. çünkü bu kolumuzun uyuşması, başımızın ağrıması gibi bir şey. ama babası olarak siz kızdığınızda size küsebilir. çünkü siz başka birisiniz bebeğiniz için.

    bana bunu kabullenmek teorik olarak çok zor gelmişti. bebeğimizin beni benimsemediğini düşünmüştüm. ne kadar kıymetli ve eğlenceli bir şey olduğunu ise şimdi onunla oyunlar oynarken, karşılıklı şakalaşırken görüyorum.

    evet annelik olağanüstü ve yaşamayan kimsenin, babanın bile deneyimleyemeyeceği bir şey. ama emin olun babalık da aynı.
  • evdeki hiç bir şey size ait değil. o iki velede ait bunu bilin.
  • baba adaylari eslerine nasil davranmalidir bilmiyorum ama cocuklariyla mutlaka yakin olmalidir. otorite falan hikaye tamamen. erkek cocugunuz varsa sizi model olarak goruyodur, kiz ise kahraman olarak. yani ne yaparsaniz, nasil davranirsaniz karsiliginda onu goreceksinizdir. gercekten cocugunuzu onemsiyorsaniz ki onemsiyorsunuzdur. ona vakit ayirin, ne kadar yorgun olursaniz olun onu dinleyin. cok sacma sorular sordugu donemler olacaktir ama yine de sizin onu dinlemeniz kendini birey yerine koymasini saglayacaktir. zaten cocuk belli bi yasa geldikten sonra o iletisimi kurmak cok zor sizi sadece para makinesi olarak gormeye baslayabilir. ergenliginde ilgi gordugu sacma sapan ilk erkekle gorustugunde sok olmayin sonra. onlarin yaslari kac olursa olsun sizin sevginize muhtac oldugunh unutmayin.

    bebek bakimi falan bunlarla zaten ilk basta ilgilenen bi suru insan olcaktir ama siz de bi isin ucundan tutmayi ogrenin. yazik zaten butun yuk annenin omuzlarinda en azindan bebekle ilgilenip esinizin biraz uyumasini saglayabilirsiniz.
  • biraz daha sabredin çocuğunuz yürümeye başladığında ekmek almaya, ayak işlerinize vs. onu gönderirsiniz.
  • ilk 6 ay tecrübeleri:

    öncelikle uykusuz gecelere hazır olun,

    ilk aylarda asla anne gibi hissedemeyeceksiniz, sorana çok mutluyum deseniz de içinizde bi nötr bir duygu yaşayacaksınız, moral bozmayın, zamanla düzelecek,

    anneye hem duygusal olarak hem de bebek bakımı konusunda yardımcı olmaya çalışın,

    bebek ne yaparsanız yapın ağlayacak, sızlanacak, huzursuz olacak, az uyuyacak, bir yeri kızaracak, gazı olacak, ateşi çıkacak ve bunlar olurken annenin eli ayağına dolaşacak, telaşlanacak, sakin olun çünkü öyle durumlarda hem bebek hem anneyle ilgileneceksiniz, derdiniz bir iken iki olacak,

    işi gereği sürekli şehir dışına gidip gelenlere kötü haber, ben 3 4 saat görmesem burnumda tütüyor sıpa,

    son olarak 4 aylık civarı artık sizi tanımaya başlıyor, akşam işten geldiğinizde sizi görünce heyecanlanıp gülmeye başladığında dünyanın en mutlu adamı olacağınızı unutmayın.
  • öncelikle eşinize yardımcı olun. bütün gün oturuyor bile olsa çok yoruluyor emin olun. hamileliği biz erkekler anlayamayız. ve muhtemelen ödleri kopuyor korkudan. o yüzden destek olun toleranslı olun, yardımcı olun ona, sığır gibi oturmayın, çalışın.

    çocuğunuzu çok sevin ama sevginizi her fırsata gösterin, mal babalar gibi uzaktan, içinizden sevmeyin, dışınızdan da sevin. çocuklar sevgiyi bilmek değil, hissetmek isterler ve buna su gibi yemek gibi ihtiyaç duyarlar. kişiliğinin sağlam olmasını istiyorsanız, sevginizi gösterin.

    gerektiği zaman cezalandırın ama aşağılamayın, küçük düşürmeyin, kalbini kırmayın, dövmeyin. onun bir kişiliği var. ne sorarsa on milyarıncıda bile sakince cevap verin. onlara güzel örnek olun, ne yaparsanız onlar da onu yaparlar. küfür ederseniz o da eder, sigara içerseniz o da içer. ayna gibi yani.

    kısacası insan olun, eğlenmeyi eğlendirmeyi bilin. eşinizi ihmal etmeyin ama bu arada. onu da sevin ki çocuk onu da görsün.
  • eğer bebeğiniz gecenin bir yarısı, altını ıslatmamış olduğu ve hasta ve aç olmadığı halde sürekli patlayacakmış gibi ağlıyorsa hatta yüzünün rengi ağlamaktan değişmeye başlamışsa panik yapıp üç buçuk atarak acilin kapısına dayanmayın.büyük olasılıkla anne sütü yetersizliğinden oluşan koliktir
  • para biriktlirin