şükela:  tümü | bugün
  • annesinden başka kimseyi özlemeyen insandır. belki de ondan başka kimseyi sevmiyordur bile. belkisi mi var lan çok net. seven insan özler. kimseyi özlemediğime göre kimseyi sevmiyorum demektir.

    bazen benimle uğraşmak için; beni özledin mi falan der arkadaşlarım; “ne özlücem ya!” (özleyeceğim değil özlücem çünkü izmir ağzı) beni seviyor musun falan diye de sorarlar ona da “ben kimseyi sevmem” derim öyle lanet bi insanım çünkü.

    gün içerisinde annemi iki üç kere ararım. bir aydan fazladır kendisini görmüyorum bir kaç gün önce dayanamayıp sordum;

    - ne zaman geleceksin?
    + haftaya pazartesi diye düşünmüştüm.
    - ben bayadır görmüyorum seni.
    + denizli’den dönerken görüşmedik mi?
    - ben görmedim ki seni gittiniz hemen.
    + evet bir ayı geçti galiba özledin mi beni?
    - evet bir ayı geçti. (özledim de demem ayrıca özlediğim belli değil mi?)
    + tamam cumartesi geleyim.
    - ok hadi kapatıyom.

    annemle aynı evde kaldığımda falan o uyuyorsa gider nefes alıyor mu diye bakarım. sevince böyle deli seviyorum.