bulutslar

  • 303
  • 28
  • 0
  • 0
  • geçen hafta

lys 2017

geçtiğimiz akşam saat 21 sularında açıklanmış ösym sınavıdır.
vaktiniz varsa yaşadığım hayat darbesini anlatmak istiyorum. baştan söyleyeyim peçeteleri ve şukuları hazırlayın. yemin ederim başıma gelenleri anlatacağım sizlere. okursanız kendi faydanıza.
(bkz: 11 temmuz lys şehitleri)

ben bunun ygs 2016 lys 2016 sına girmiştim.

ygs denemelerinde 20k yapıyordum. herkes umutlu bende kendime güveniyorum. kullandığım iki ilaç var. biri 8 sendir kullandığım dikkat eksikliği ilacım (bkz: concerta) ve sınav günü içmeyi unuttuğum tansiyon ilacım (bkz: dideral) .

içmeyi unuttuğum için sınavda heyecan yaptım. tansiyonum yükseldi. concertanın da yan etkisi çarpıntıdır. doğal olarak combo etkisi oldu. sınav boyu kalp krizi geçirip ölmeyi düşündüm. sonuç 180k geldi. sınavın açıklandığı gün saçma bir şekilde saçlarımı boyattım kendime gelmek için her türlü saçmalığı yaptım. en çok ben çalıştım diye tüm sınıfı dağıttım. herkes kendi sonucundan çok bana üzülüyordu.

ümidimi yitirmedim zaten başarılı bir öğrenci olduğuma inandığım için düzenli çalışmaya devam ettim okuldan 3 de çıkıyordum 5 de derse oturup 2 saat mola dahil 10 da çalışmayı bırakıyordum. gece insanı değildim. uykuyu severdim. sınav stresini bastırmanın en güzel yanı iyi bir uykudur.

her neyse bu süreçte başıma bir tecavüz girişimi oldu. sokakta giderken deli biri üstüme atladı. korkudan ne yapacağımı şaşırdım ağlamak ve polisler gelene kadar bayılmak dışında başka bir
çarem yoktu. 1 ay öyle böyle yinede çalıştım. düşünmemeye çalıştım. başarmak zorundaydım. 180k yı bir şekilde çekmeliydim. hedefim 30 bindi. tasarımcı olmak istiyordum.

lys 2016 günü mat sınavına gittiğimde şok oldum. okulum kentsel dönüşüm arazisindeydi etrafta yüzlerce inşaat (bkz: esenler) , neyse dedim. sınıfa girdim. camlardan hava yerine toz giriyor. allahın belası bir kadın gözetmen* "ay çocuklar napcak yaaaa" diyerek baştan icime nifak tohumlarını ekti. umursmadım. koç burcu erkeğiyim ben dedim benden önemli hiç bir şey olamaz diyerek kendimi geçiştirirken sınav başladı. dershane denemelerinde 40 net mat yapıyordum. 21. soruda bir rüzgar geldi. yüzüm toz oldu. hamile gözetmen dizlerini dövmeye başladı. "ay cocukların sınavı gitti gitti cocukların sınavı vah vah" o an gözgöze geldik. ağladığımı farketti. sustu. göz yaşlarım optik forma değsin diye uğraşıyorum. allahım sınavım iptal olsun. bende kader diye bir şey yok. dedim. geometriyi 17-18 net yapan ben 10 soru yapıp çıktım.

sonuç geldi 120k. matematikten 23 net yapmışım. çözdüğüm 21 soru ve sondaki iki integral sorusu. geometri 10 net. daha fazlası yapabilirdim. ama yapamadım.

istediğim okula yerleşemedim. ailemin parası yok. babam ev kredisi ödüyor. ihtiyac bursu alırım diyerek %75 burslu bir okulda (bkz: bilgi üniversitesi) herkesin 2 yıllık sandığı endüstri ürünleri tasarımı bölümünü tek tercih yaptım. çünkü ben 4 sene boyunca o bölümü istedim. okul farketmez dedim. part time çalışıp 1.taksitlerimi ödeyerek hazırlığı bitirdim.

ancak işten ocak ayında kovuldum. azıcık birikmişimle ödemeye devam ettim. babam da yardım etti. bu süreçte gün oldu telefonum üsgeçitten düştü ama yılmadım.

neden mi

çünkü inanmaya devam ettim. elinizden geleni yapmak başkadır ama elinden geldiğini yaptığına inanmak zordur. ben inanıyorum. yaptım.

(bkz: elinden geldiğini yapmaya inanmak)

devamını okuyayım »
12.07.2017 01:46