chak 666

  • 475
  • 0
  • 0
  • 0
  • geçen yıl

gece yarısı sokakta köpek çetesiyle karşılaşmak

2003 mayısıdır ve canım sıkılmaktadır. eve gitme isteği doğar içime ve ısparta otobüs terminaline giderim, saat 18:00 civarlarıdır. "nedir en yakın izmir?" diye sorarım. "çanakkale turuva saat 19:00 da gider" derler. "ne alaka!" derim "izmir'e gideciim ben", "o izmir üzerinden gidiyor!" derler. bi bok anlamam ama bileti alırım.

haliyle 19:00 da kalkan otobüs gece 02:00 da izmir'e varır. izmir otobüs terminalinde inmem. öğrenirimki otobüs karşıyaka'dan evimin yakınından geçer ve "madem oraya gidionuz orada iniiim ben maavin bey" die serzenişte bulunurum. "muavin, maavin değil" der, sallamam!

otobüsten indiğimde saat 02:45 dir. eve yaya olarak 25 dakikalık mesafe vardır. tekerlekli bavulumla* yola koyulurum. karanlık bir yolda ilerlemekteyimdir. sağ tarafımda belediyenin ağaçlandırma sahası vardır ki tel örgülerle çevrilidir etrafı. sol tarafımda ise bir inşaat alanı vardır ki oda yarım yamalak tel örgülerle çevrilidir. az ileride sağ tarafta ise ( yani ağaçlandırma sahasının yanında ) bahçeli bir ev bulunmaktadır. kafamı öne eğmiş güzel bavulumun güzel tekerleklerinden çıkan horultuyu dinlemekteyken cılız bi havlama duyarım. kafamı kaldırıp ileriye doğru baktığımda bahçeli evin yanındaki gece lambasının altında yatmakta bulunan 5 tane cengaverin* beni süzdüğünü görürüm ve hemen dururum. hafiften yerlerinden kalkmaya başlarlar. o anda hiç istemediğim bişey olur: sağ tarafımda ki ağaçlandırma sahasında bir köpek belirir ve avaz avaz küfür etmeye başlar*. saniyeler geçmiştirki sol tarafımdaki inşaattanda bi cengaver havlamaya başlar. derken bahçeli evden de bir köpek havlaması duyulur. bi anda kendimi cehennemde hissederim. ama korkmam! tekrar ilerideki 5liye bakarım ki ne göreyim. çapraz koşu yaparak bana gelmekteler. bir anda geriye dönerim ve koşmaya başlarım. ben koşuyorum onlar havlıyor, ben koşuyorum onlar havlıyor. bir an sustular bende yavaşladım ama arkama bakmadım. biraz daha gittim ve omzumun üstümden arkama baktım. durmuşlardı.

biraz düşündüm "ne yapabilirim" diye. "hiç mi araba geçmez bu boktan sokaktan" die söylendim kendi kendim. biraz bekledim bi araba görünür. elimle durmasını işaret ederim, durmaz. biraz daha beklerim ve bir araba daha görünür. lisede yapardık hop bir ki üçç die ellerimizi yanlara açar ve sonra yukarıda birleştirirdik*. ona benzer bi hareket yaptım. durmadı! "saat 3 ü geçmiş kim durur!" dedim ve bir ara sokağa girdim...

hedefime paralel ilerliyordum. dar ve çıkmaz sokaklarla dolu biyerdeydim*. bir sokağa giriyordum önüme duvar çıkıyordu, başka bir sokağa giriyordum kendimi bi anda bi evin bahçesinde buluyordum. bi sokağa dönüyorum ileride bi köpek var dön geri. neyse baya dolaştım ve yeniden anayola çıkmayı başardım. birde baktım ki köpekler arkada kalmış. bir rahatlama bir ferahlayış. evime vardım. saat 04:30...

devamını okuyayım »
12.11.2005 21:23