karviskali

  • azimli
  • şamda kayısı (715)
  • 3303
  • 0
  • 0
  • 0
  • 8 ay önce

öğle rakısı

gölgedesin.
yaprak kıpırdamıyor.
senin için kıpır kıpır.
bu kıpırtı huzursuzluktan olsa bile...
gölgeyi giyinmişsin, için karanlıklarda kalmış.
sokağa atılmış masanın en şahane yerindesin.
gelip geçenlere bakıp o'na benzeteceğin birini aramak işten değil...
ne sokağın uğultusu, ne sokak taşlarının sıcaklığı, ne garsonun sakarlığı; hiç ama hiç bir şey bu buruk keyfini bozacak şeyler değil.
sen içinde yaşattığın o alaturka şarkı nağmeleri gibisin artık: mani oluyor halimi takrire hicabım
o bitiyor sıradaki geliyor: kırmızı gülün pürçeği
tam da neyleyim yarsız döşeği derken sakar garsonun buzu masaya düşürmesi..
nağme düşüyor bardağa buz yerine.
sen o şarkının o satırını içiyorsun.
bir yudum değil, fondip...

bir öğlen daha geçiyor buğulu buğulu.
duman duman kadehte bir öğlen.
hicran yarasını cebine koyup hesabı ödüyorsun.
öğlenin buğusu akşamın serinliğine ulanacak artık.
sen keşfedilmeyi bekleyen tehlikeli denizlerin serüveninde duman olacaksın artık.
duman.
d u m a n!!!
dumansın sen, havaya karışıp gidiveren.
sahi kimdin sen?
nesiydin o'nun?

devamını okuyayım »
13.04.2006 17:11