sazan nuri

  • 421
  • 0
  • 0
  • 0
  • geçen ay

şehirlerarası otobüste bayan yanından kaldırılmak

bazı durumlarda hayır duasına sebebiyet verecek olaydır.

efenim her ne kadar 24 yaşında eşek kadar bir adam olsam da ne yazık ki yaşını pek göstermeyen birisiyim. başıma gelen en rezil olayın müsebbibi ise bu yaşımı oldgumdan çok küçük göstermemdir.

olay 2007 yılının şubat ayında istanbul'dan tokat istikametine bilet almamla başladı. otobüsün hareket saati gelir ve ayırtılan yere oturulur. bir de bakılır ki 31- 32 numaralı koltukta sadece ben varım. ancak biletde 31 yazıyor. ee haliyle koridor kenarı oldugu için bu sefer 32 numaralı pencere kenarı koltuga geçilir. diğer arka koltuklar bom boş. muavine sorulur:

-benim yanıma kimse oturacak mı?
muavin- bir kişi görünüyor. haremden binecekmiş.

der ve konu kapanır. epey bir süre sonra hareme varılır. ki bu süre içerisinde 12 saatlik yolculuk hesaba katılarak kitap okunmaktadır. bir müddet sonra bu aktivitede can sıkmaya başlar ve uykuya dalınılır. aradan 10 - 15 dakika geçer ve cırtlak bir ses otobüste yankılanır.

- "bu çocuk kimin?".

burdan yedi sülalesine selamımı gönderdiğim kadın beni çocuk sanarak ve hatta parmağıyla hedef göstererek otobüsteki tüm gözlerin bir an üstüme çevrilmesine sebep olmuştur. allah belasını versindir ki bir de utanmadan

- "ayyy orası benim yerimdi.. neyse uyu uyu tamam ben şuraya ilişirim şimdi" diyerek koca götünü koltuga yerleştirir.

aradan 3 saat kadar bir süre geçer ve o süre zarfında kadınla hiç konuşulmaz. (ki kendiside pek konuşma taraftarı değildi) nihayet dinlenme tesislerine gelindiği sırada yine o cırtlak sesiyle dumur eden sorusunu sorar:

- kaç yaşındasın sen?
- (gayet sakin) 24
- nee.. muavin bu çocuk, çocuk değilmiş. koca adammış bu.

diyerek otobüs ahalisin yerle yüksan olmasına sebebiyet verir.

muavin- ya kardeş kusura bakma ama şu boş koltuga alsak seni.
ben- tabi tabi ne demek. hatta otobüsü bile değiştirmeye razıyım.

(bkz: sıkıyorsa kalkma)

devamını okuyayım »
24.01.2008 15:13