teenspirit

  • 2875
  • 0
  • 0
  • 0
  • 2 yıl önce

yalnız yaşayan insanlar

bu insanların diğer insanları "eve davet etmek" konusundaki kıstasları, çan eğrileri farklıdır.
evleri, tamamına hakim oldukları kutsal topraklar, kendileri de bu toprakların derebeyi olduğundan başka herhangi bir yerde iyi vakit geçirdiği, ya da geçireceğini düşündüğü insanlarla süprizlerin bile kontrolü altında olduğu evinin rahatlığında görüşmek çoğu zaman daha fazla bir keyif vaadeder.

sözgelimi evde arkadaşlarıyla başbaşa vakit geçirme eylemini ailenin birkaç günlüğüne şehir dışına çıktığı günlere sıkıştırmak zorunda kalan bir birey için ev sahipliği yeterince tecrübe edilmemiş olabilir. bu durum kişide kararsızlık ve muallak yaratabilir. oysa evinin prensi adam bu kararı çok daha çabuk verir. zira kafasında çoktan konuyla alakalı bir şema oluşmuştur. kimlerle evde takılmak keyiflidir, kimlerle değildir, kimlerle neler yapılır, neler dinlenir-izlenir, yenir, içilir.

ev ortamının avantajları sonuna kadar kullanılır.
örneğin mekan özgürlüğü iletişime çok farklı bir rahatlık katar. bir cafe ya da restoran ortamında sadece sözcüklere indirgenilmek durumunda kalan muhabbetler ev ortamında beden dilinin sunduğu tüm imkanlarla yapılabilir. koltuktan koltuğa, bilgisayardan televizyona geçilebilir, salonda yarışıp odalar turlanabilir hatta alakaya bakıp bir koşu mutfağa gidip gerçekten çay bile demlenebilir.

yalnız yaşayan insan için evinde biriyle vakit geçirmekle dışarıda görüşmek arasında çoğu zaman rahatlık faktörü, keyif ivmesi ve ev sahibi avantajı şeklinde içeriksel farklar vardır. bu nedenle çoğu zaman alt mesajı olmayan, alengirsiz davetler daha doğrusu tercihlerdir bunlar.

devamını okuyayım »
25.02.2006 00:27