the arch

  • azimli
  • anadolu çocuğu (321)
  • 2330
  • 12
  • 0
  • 0
  • 2 hafta önce

jean-claude van damme

çocuk yaşta düz mantığın ne boktan bir şey olduğunu canımı sıkan bir şekilde öğrenmeme neden olan aktör.

ya okula başlamamıştım ya da yeni başlamıştım. komşudayız, soba cayır cayır yanıyor. galiba hastaydım da.
bu hıyartonun filmi var televizyonda. arkadaşım mustafa ile film hakkında sürekli konuşuyoruz ve film üzerinden de birbirimizle rekabet halindeyiz.

filmin final sekansı geldi. genç oyuncu çocukla van damme ringe çıkıyorlar. mustafa dedi ki "bu çocuk dövecek şimdi"
o anda kendi kendime dedim ki "bizim mustafa van damme'yi tanımıyor". mustafa'ya "van damme bunun gibi 10 kişiyi döver. hem de aynı anda. sen van damme'yi bilmiyor musun?"
mustafa: bu adam dövecek.
ben: görürüz şimdi bak. van damme nasıl dövecek.
mustafa: görürüz. izle izle.
ben: tamam bakalım.

konuşma böyle devam ederken final sekansı başlamıştı. genç çocuk ve van damme ringe çıktılar. benim daha önce izlediğim filmler üzerine van damme'nin döveceğine dair inancım tamdı. van damme dövülemezdi. belki önce dövülebilirdi ama yenilemezdi. sonuçta dövüp galip gelecek olan oydu.

filmin sonunda van damme dövüldü ve yenildi. van damme ile birlikte ben de yenildim.
kızgınlığımı ve mustafa'nın haklı övüncünü hatırlıyorum.
"gördün mü gördün mü" diyerek sevinç naralarıyla beni sinirlendirmesini. belki de bir bahane aradım o zaman van damme'nin aslında dövülemeyeceğine.

ama o gün düz mantığın ne boktan bir şey olduğunu öğrendim, tümevarıma da tümdengelime de lanet ettim.

o(nlar) öyleyse bu böyledir, o öyle bu da böyle olacak diye mantık kurmanın hep ötesine geçip daha fazla inceleme gereği duydum pek çok konuda. ama van damme'yi de hiç unutmadım.

devamını okuyayım »