uc vakte kadar yedi

  • mülayim ama sempatik (536)
  • 664
  • 11
  • 2
  • 0
  • evvelsi gün

ekşi itiraf

has diyarbakır firmasıyla yapılan 14,5 saatlik antalya - antep yolculuğu.

belgesellerden izlediğim doğu kültürünün içinde olmanın, dokunabilecek kadar yakın olmanın böyle içime oturacağını tahmin bile edemezdim.

50 kişilik otobüste yolculuk boyunca türkçe tek bir diyalog duymadım.
ön koltukta oturan sureyeli ailenin ( kabile de olabilir ) çocuklarını lastik top gibi koltuktan koltuğa geçirişini görmek...
her molada ben sigara ihtiyacımı giderirken, onlarında lahmacun yemesi...
otobüsteki ağır soğan ve ten kokusu...
sol ön kısım 8 sıra koltuğu kapatan kürt aile...
8-9 çocuk, anne baba, onların anne babası...
bu kadınların tahminen benden küçük olması ve yüzlerinde ki tuhaf mimiksiz ifade...
5'i bir yerde gibi 2 çocuk kucağında 3'ü eteğinde diğer bir aile..

mahcuplar kadınlar, kafalarını kaldırıp etrafa bakamıyorlar bile.
yüzleri ''kart'' kelimesinin karşılığı olarak görsel hafızamda yerini aldı...

utandım sözlük...

bu yolculuğu yapmadan önce bir grup kız arkadaşımla '' ya sezon boş geçti bir şey yapmadık, aceba nereye gitsek ? bodrum mu yoksa karadeniz turu mu ? otele mi kaçsak '' içerikli konuşmamızdan...

yanımda okurum diye taşıdığım cehennem adlı kitabımdan...

kırmızı ojelerimden...

çok sıkıldım, çok tekdüze bu hayat deyişlerimden...

bu kadar lüks bir yaşam sürdürebildiğimin farkında bile değildim sözlük...

devamını okuyayım »
18.09.2013 11:25