umka

  • 4061
  • 2
  • 1
  • 0
  • dün

25 haziran 2017 lgbt onur yürüyüşü

ben heteroseksüel bir birey olarak cinsel yönelimimi hiçbir zaman göstermedim, milletin gözüne sokmadım. çünkü bunu yapmak zorunda bile kalmadım. kılığım, kıyafetim, gözüme sokulan reklamlar, yaptığım sohbetler hepsi zaten bu heteroseksist norm üzerine kurulu. bunun dışında olan ve yok sayılan yönelimlerin "biz varız" demesi başka neyin üzerine kurulabilir ki? "cinsel yönelimimizi yok sayıyorsunuz, ama biz varız, var olduğumuzu göstermek için de hep beraber karaoke yapıyoruz" mu desin insanlar?

ramazan meselesi başka mesele. onur haftası hep aynı tarih, ramazan her sene 10 gün kayıyor. tesadüf deyip geçmek lazım.

çocuğumla istiklal'de gezemeyecek miyim meselesi de sizin çocuğunuzla kurduğunuz ilişkiye bağlı. ben istanbul erkek lisesi mezunuyum. ve yıllarca dernek yönetiminde de yer aldığım için yeni mezunlardan 70 yaşındaki mezunlara kadar çok geniş bir yelpazede insanları tanıyorum. madır öktiş de bizim okuldan mezundur, 2 sene önce aşure gününe son derece frapan kadın kıyafetleriyle geldi. okuldaki o "errrkek" algısını tartışmaya açan performatif bir tarzı vardı. şahane. madır öktiş bizim ailece görüştüğümüz bir mezunlar grubunun da üyesi. evime defalarca geldi, başka ortamlarda davetlerde kahvaltılarda hep görüştük. kızım da tanıyor. kızım şimdi 8 yaşında, o zaman 6 yaşındaydı. eşimle bana gelip "ya bir şey soracağım, öktem abi neden öyle giyinmiş?" diye sordu. biz de ona "öktem abin kendisini bildiğin anlamda erkek olarak görmüyor, böyle giyinerek daha mutlu olduğunu düşünüyor" dedik, kız da "peki" dedi gitti. 6 yaşındaki çocuk bunu anlayabiliyor, çünkü bu çok basit. kendisini öyle daha rahat ve mutlu hissediyor. bitti.

bizim kız şimdi 8 yaşında, modern family izliyoruz. cameron ve mitchell'in evli olmasını anlayamadı. ona da "bir erkek ve bir kadın birbirine aşık olabilirler ve birbirleriyle evlenebilirler. aynı şekilde bu durum iki erkek arasında ya da iki kadın arasında da yaşanabilir. bu da çok normaldir. bir insan kendisini nasıl mutlu hissediyorsa öyle yaşamalı" dedik. bu konu da kapandı.

ben size korkunuzu söyleyeyim, sokakta "ibne"leri gördükçe oğlunuzun "ibne", kızınızın "lezbo" olmasından korkuyorsunuz. korkmayın. insanlar böyle doğuyor. benim kızım heteroseksüel olacaksa, nerede ne kadar eşcinsel görse de eşcinsel olmaz. önemli olan homofobik, ayrımcı, kötü bir insan olmaması. sizin de çocuğunuzun cinsel yönelimleri "normal"den farklıysa, sabah akşam malkoçoğlu, kurtlar vadisi, ıbır kıbır da izletseniz fayda etmez. kendisini gizleyen, mutsuz, açılamayan bir eşcinsel olur. hayatını zorlaştırırsınız.

önemli olan, gerçekten önemli olan tek şey birbirimizi anlamamız ve dışlamamamız. ayrımcı, ötekileştirici, mutsuz, huzursuz, nefret dolu insanlar olmamamız. kalan her şey çözülür. yeter ki "iyi" insanlar olalım.

mühim edit:
sokakta, mahallede, istanbul "erkek" lisesi yatakhanesinde büyürken ben de çok hatalar yaptım. üniversiteyi bitirene kadar ben de homofobik bir adamdım. ve yanlış davrandığım, üzdüğüm insanlar da oldu. özür dileme fırsatı bulduklarımdan özür diledim. ama zamanı geriye çevirmek mümkün değil.

bugün yapabileceğim tek şey hatalarımdan ders almak ve bizden sonraki neslin bu dersten faydalanmasını sağlamak. kendi çocuklarımızı ayrımcı, ötekileştirici, homofobik olarak yetiştirmemek. elimizden gelecek olan tek şey bu.

devamını okuyayım »
19.06.2017 11:51