şükela:  tümü | bugün
  • karakter sınırından dolayı cumali ceber ama siz bütün o manasız karakterleri çıkarabilirsiniz burdan. belki başlık çok iddialı olacak ama bu tip absürt (bir tür kara mizah öğesi) karakterler aslında, anarşizmin türk sinemasına yansımasıdır. recep ivedik, cumali ceber gibi karakterler parasız - yoksul - eğitimsiz kesimden gelen ve herhangi bir fırsat bulduğunda okumuş - beyaz yakalı kesmi aşağılamaktan, onlara fiziksel - manevi zarar vermekten geri durmayacak karakterler. aslında bu tepkileri sistemin varlığına. yani yoksul ve eğitimsiz bırakıldıkları için böyleler. fırsatları olmuş olsa onlar da wasabi soslu fıstık yemek isterlerdi ama köşe başındaki kuru yemişçiden alınma gıda boyalı bir şeyler yemek zorundalar.

    bu minvalde insanın, -ben alttaysam, herkesi alta çekeyim- iç güdüsü ortaya çıkıyor. aşağılıyorlar... eğimli ve kültür seviyesi yüksek insanların dünyalarına nanik yapıyorlar. ama asıl tepkileri bu sistemi kuran ve koruyan devletin ta kendisi. nedense kimse bu gerçeği görmek istemiyor. sözüm ona, devleti mahveden, içini kazıyan cahil yöneticiler yine bu kitlenin destek verdikleri oluyor. neden böyle hiç düşündünüz mü? çünkü nasıl işte yanında osurarak bir beyaz yakalıyı aşağılıyorsa, bok gibi idarecileri destekleyerek de devletin varlığını öyle aşağılıyorlar. biraz kara mizah aslında. gerçi devletlerin şu anda gelmiş oldukları nokta da kara mizah.

    tabii ki burada şöyle bir soru çok rahat sorulabilir: bu bütün boktan filmler gerçekten boktan olamazlar mı, bir felsefe taşımaları gerekmez mi? gerekir tabii... ama o zaman siz yiyorsa alenen devletle ve düzenle böyle dalga geçen film yapın. yaptırmazlar. işte o zaman adam da gidiyor, eğitimlinin suratına osuruyor, altındaki beyaz yakalıyı aşağılıyor ve bir nevi düzenden ve sistemden intikam alıyor.

    aslında gerçek hayatta da aynı şeyler oluyor ama başımıza gelince ne gülebiliyoruz ne aşağılayabiliyoruz. ekmek kavgası kardeşim hepimizin başında.

    not: anarşizm saçma olduğu için filmler de saçma.