şükela:  tümü | bugün
  • deniz poyraz ilk kitabı. mahallenin kokusunu veren güzel öyküler.
  • renksiz yalnızlıklara, sistem karşısında bel büktüren hayatlara, ötekinin hissizliğine çarpıp daha da sert dönen çaresizliklere, en önemlisi de hayatın gerçeklerine dair samimi öykülerden oluşan deniz poyraz kitabı.

    “aslında ölümde, hiçlikte, absürtlükte eşitlenen bireyleriz. bu başlı başına ağır ve insanı çökerten bir gerçeklik. hâl böyleyken ne birbirimiz için ne de gezegendeki diğer canlılar için hayatı daha da katlanılmaz kılmaya gerek yok, diye düşünüyorum.”
  • aklına angela merkel, hülya avşar, defne samyeli gibi isimler gelen bir tek ben değilim, biliyorum..
  • son yıllarda okuduğum en iyi kitaplardan. gözlem-betimleme ve öyküleştirmeler muhteşem. dil kullanımı inanılmaz iyi. bir duygudan diğerine savurup duruyor, her öyküsüyle kıskıvrak yakalıyor insanı. istanbul'un sokakları, giresun'un ya da şavşat'ın dağ köyleri fark etmiyor, karakterleri buram buram "biz", buram buram anadolu. vallah billah okuyun bu kitabı.
  • içinde birbirinden güzel on adet öykü barındıran, lüleburgazlı hemşerim deniz poyraz'ın ilk kitabı.

    tek solukta ve oturuşta bitti. o kadar sürükleyici ve o kadar da yalındı ki bir an bile duraksayamadım. kâh güldürdü kâh ise düşündürdü o güzel öyküler. ve de en önemlisi tüm öykülerdeki karakterler içimizden, bizden biri gibiydi. emrah serbes'in erken kaybedenler kitabını okurken aldığım tadın kat kat fazlasını bu kitaptan aldım.

    başarın daim olsun deniz, eline emeğine sağlık.