şükela:  tümü | bugün
  • ben yakarım kendimi de burayı da ulan niraları atıyorum.
    olmadı kendimi camdan atmaya kalkıyorum.
    o da olmadı halıya uzanıp olumun gelmesini bekliyorum.

    illa ki kendime zarar veriyorum, cunku ben cok iyiydim ve kimse bunu fark etmedi.
    ben de ölürüm o zaman, bu verdigin hayat berbattı, ustu kalsın. (cemal süreya)

    dunya insan iliskileri mecburiyetinde oldugun bir yer.
    kimse degerimi bilmiyorsa ben de giderim bu dunyadan.
    belki oteki taraf daha iyi bir yerdir.

    giderken de aynı duayı ediyorum:
    -tanrım gordun elimden gelenin en iyisini yaptım. calmadım. cırpmadım. kimseye kazık atmadım. ben kırılırlar diye kimseye laf bile sokmadım. olmuyor. olduramıyorum. cok canım acıyor. dayanamıyorum. insanların cok hoyrat. insanların cok kotu kalpli. lutfen beni yanına al. burada yapamıyorum.
  • gidişatı seyreyleyip elden hiçbir şeyin gelmeyeceğini anladıktan sonra; allah' a olan inanca bağlıyken daha da çok bağlanmak.

    yûnus sûresi , 36. ayet:
    "onların çoğu ancak zannın ardından gider. oysa zan, hak namına hiçbir şeyin yerini tutmaz. şüphesiz allah, onların yapmakta olduklarını hakkıyla bilendir."

    allah büyüktür, yapılan haksızlıkları kimsenin yanına bırakmaz elbet.