şükela:  tümü | bugün soru sor
  • 80'lerde görece homojen bir yokluk olduğundan küçük bir çocukken fark etmediğim durumdur. ne zaman ki 90'ların bol seçenekli yılları başlar, o dönemin çocukları arasında sorulmaya başlanmış olduğunu düşündüğüm sorudur. yada hep sorula gelmiştir de benim aydınlanmam bu döneme denk gelmiştir diyelim. tam olarak bu soruyu ilk soruşum ise komşumuzun çocuğunda amiga bilgisayar görmeme tekabül eder.
  • "ben bilgisayar oynamaya neden vedat'lara gidiyorum?" diye sorulan andır.
  • 4 yaşında farkına varılan, 7 yaşında söylenen sözdür.

    (bkz: flüt meselesi)
  • götümü silerken tuvalet kağıdının 3 kattan tek kata düştüğünü fark ettiğim andır.
  • benim için, sene '90 ya da '91 olmalı, orospu çocuğu dondurmacının külaha emaneten bıraktığı iki top dondurma yemeye çalışırken yere düşünce tüm ağlamalara rağmen ebeveyn tarafından yenisinin alın(a)mayacağını anladığım andır. gece gece küfür de ettik kendisine, hâlâ hayattaysan kusura bakma irfan abi.
  • 11 yaşımdaydım. her gün gittiğim arkadaşımın evindeydik. bilgisayarda diablo 2 oynayan arkadaşımın yanında taburede oturuyor ve karakterimi oynamak için kararlaştırdığımız 1 saatin bitip, sıranın bana gelmesini bekliyordum. işte o an biz fakirmiyiz lan dedim. hala fakiriz *mına koyayım.
  • fakirlik sınırının tvde ekonomi programından duyulduğu an.
  • ben 12'lik monami pastel boya ile okuldaki resim derslerine katılıyorken başkalarında onun 48'liğini gördüğüm an.
  • bütün donlarımın yırtık olduğunu fark ettiğim an. şaka lan şaka öyle bir şey olmadı.
  • audi a5'in fiyatını öğrendiğim an. acaba dedim, biz fakir miyiz?