şükela:  tümü | bugün
  • bir türlü anlayamadığım durum. başka bir insana gıcık olabilirsin, nefret edebilirsin, o insanı işkence ederek öldürebilirsin bu da vahşet tabi ama her ne kadar suç olsa da bir sebebi vardır. ama durup dururken bir kediye ya da köpeğe ya da başka bir hayvana neden eziyet eder insan? kedi çocuğunu öldürdü de kediden mi intikam alıyorsun? ne yaptı sana da böyle şeyler yapmana sebep oluyor? insanlara karşı nefret ve öfke besleyenleri anlayabilirim ama hayvanlara karşı yapılan en ufak bir ürkütmeyi bile anlayamıyorum. dünyadaki en şeytan insan denilen hitler bile hayvanlara karşı daha duyarlıydı. hayvanların işkence ve eziyet içeren deneylerde kullanılmasını yasaklamıştı ve böyle deneyler yapanların toplama kamplarına gönderilmesini emretmişti.

    not: saldırganlığın bir "dürtü" olduğuna inanmıyorum. insanda savunma içgüdüsü vardır ve kendini tehlikede hissettiği zaman saldırganlaşabilir ama durup dururken saldırganlık yapması normal bir davranış değildir ve normal insanlarda bulunabileceğini sanmıyorum böyle bir şeyin. yani savunma amacıyla saldırganlık olur. hitler'in saldırganlığının bile yok olma korkusu ve yahudileri tehlike olarak görmesiyle ortaya çıktığını düşünürüm.
  • sadistlik, psikopatlik. baska bir sey degil.
  • insanın, yeryüzünün en sadist hayvanı olmasıdır.
  • kendisinden daha güçsüz bir şeye zarar verme dürtüsüdür. özellikle çocukluğu ve ergenliği sürekli daha yüksek bir güç tarafından ezilerek geçilmiş insanlarda otomatikman işkencecinin karakterini kopyalayıp aynı şekilde kendinden güçsüze zarar verme dürtüsü yatmaktadır, sebebi de odur.
  • ezik ve korkak olmaları, içlerindeki şiddet güdüsünü kendileriyle eşit güçteki insanlarla değil kendilerine zarar veremeyecek canlilar yoluyla tatmin ediyor olabilmeleri. akli dengesi yerinde olmayan bir orospu evladı olmaları da diğer bir sebeptir.
  • bir defa dünyayı kendi egemenlik alanları olarak görmeleri. bu dünyada insandan başka herhangi bir canlının yaşam, barınma, yiyecek ihtiyacı olabileceğini akıllarına getirmemeleri, hatta bunun için çaba gösterenleri küçümsemeleri. yani bencillik ve hegemonya kurma hakkını kendilerinde görmeleri. gitgide vicdanlarını kaybeden insanlar, dünyayı her geçen gün diğer canlılar için daha da yaşanmaz hale getiriyorlar. oysa ki, iyi biri olabilmenin turnusolu, her şeyden önce hayvanlara karşı gösterilen yaklaşımdır.
  • hiç uzun uzun yazmayın.kadınlardan bağımsız olarak, yani bir karakter tipi olarak (bkz: orospu çocukluğu)
  • ruh hastalığı. tedavi gerektirir. eylemlere göre cezai işlem de gerektirir.
  • (bkz: antisosyal kişilik bozukluğu)

    küçük yaşlarda hayvanlara zarar verme öyküsü vardır çoğu katilin. sonuçta insan ya da hayvan.. zarar verdiği şeylerin ortak özelliği canlı olması. bir fark göremiyorum.