şükela:  tümü | bugün soru sor
  • bir birhan keskin şiiri.*

    1

    size,
    bu odanın alacakaranlığından,
    okyanusundan, beni boğan dalgalarından,
    tenimde kalan tuzundan ve
    yastıklarda kuruyan gözyaşından
    hiç bahsetmedim.

    size,
    nasılsın diyerek başlayan telefonlarınıza
    (garip, tuhaf aslında)
    beyaz bembeyaz tabiatımla
    'iyiyim' diyorum.
    yani aslında korkuyorum
    bütün bunlar kıyamet
    bütün bunlar cinnet
    bütün bunlar cinayet demeye
    bir daha düzeltilemeyecek sözler
    söylemeye korkuyorum.

    telefonla birlikte ışığı da kapatıp
    bol şanslar deyişiniz, şanslar deyişiniz, deyişiniz
    çınlarken içimde,
    bunun beni ne kadar kırdığından
    hiç bahsetmedim.
    bahsetmediğim çok şey var daha
    yaz çiçekleri, cam çiçekleri ölüyor
    akşamın altını, gümüşe dönüyor
    bunlar da önemli elbette
    en az,
    bana ihaneti öğrettiğiniz
    bana kanatlarımı bıraktırdığınız kadar.

    2

    odadaki ısığı
    tenimdeki tuzu kırdım
    yastıklarda kuruyan gözyaşını,
    ufku
    terk ettim
    söz kirlendi,
    kendi uzayımda kendime
    garsonluk etmekteyim.

    3

    sizinle yaşadığım her şey kıyamet,
    sizinle yaşadığım her şey cinnet,
    sizinle yaşadığım her şey cinayetti.
    ruh kirlendi,
    kalbimin kenarında atını durduranlar için
    akrep beslemekteyim.
  • kim bağışlayacak beni'den pek güzel bir birhan keskin şiiri.

    "...
    size,
    nasılsın diyerek başlayan telefonlarınıza
    (garip, tuhaf aslında)
    beyaz bembeyaz tabiatımla
    "iyiyim" diyorum.
    ..."
  • bu şiiri çok seviyorum.
    bu elbette sizi ilgilendirmiyor.
    ama ben yine de çok seviyorum. iyi ki yazdın birhan keskin.

    bana ihaneti öğrettiğiniz
    bana kanatlarımı bıraktırdığınız kadar.

    ve ben kalbimin kenarında atını durduranlar için akrep beslemekteyim..