şükela:  tümü | bugün
  • ön edit: yazdığım şeyleri doğru okuyup yorumlayan herkese teşekkür ederim. ben de bu bölgenin kültüründe yetiştim batılı değilim. daha lisedeyken bile bu fikirdeydim erkek çocuğu olmayan sadece kız çocuğu olan ailelere üzülerek bakılırdı o zamanlar. katılsanız da katılmasınız da bu önerme doğru ne yazık ki.
    gönül isterdi ki kimse kızını oğlundan ayrı görmese.
    asıl kızım olduğu için gurur duyuyorum ifadesi bu çirkin ve kokuşmuş zihniyette kız çocuğunun da en az erkek çocuk kadar kıymetli olduğunu ifade etmek için.
    ben işini aşkla yapan bir öğretmenim öğrencime kızdıktan sonra elbette açıklama yapıp durumu izah ettim.
    hiçbir zaman troll olmadım.
    beyniyle düşünebilen,küfür etmeden de derdini güzelce anlatabilen tüm yazar arkadaşlar tekrardan teşekkür ederim.
    bu zihniyeti bizler yok edeceğiz.

    öncelikle neden böyle bir başlık oluşturdum bilgi vereyim çok ama çok doluyum.
    ben iç anadolu’nun yobaz kentlerinden birinde erkek imamhatip lisesinde çalışan bir öğretmenim.
    konumuz nüfus ve bazı ülkelerde nüfus artış hızının düşürülmesi konusunu anlatırken konu birden kız ve erkek çocuk olayına geldi.
    öğrencilerim bana çocuklarımın cinsiyetini sorunca biri kız biri erkek dedim.
    iyi bari hocam oğlunuz varmış yaşlanınca size bakar,soyunuz da devam eder dediler.
    kafamda şimşekler çaktı o an.
    yok öyle bir şey efendim benim kızım olduğu için asıl gurur duyuyorum dedim öğrenci ısrarla kız çocuğunun evlenince ele gittiğini yani söyleyemese de başkasının malı olduğunu ima etti.
    tamamiyle cahiliye,arap zihniyeti bu dedim.
    nasıl bir ailede yetiştin sen diye de kızdım.
    bu zihniyet nasıl değişecek?
    neden hep erkek çocuk bu kadar önemli görülüyor?
    biz nasıl bir çağda yaşıyoruz?
    edit:gençler kayseri’de yaşıyor.
    okulun geneli böyle düşünüyor.
    soyadım yürüsün istiyorlar.

    zorunlu edit: ben bu zihniyete karşıyım. kızımı da oğlumu da topluma faydalı bireyler olarak yetiştirmek tek gayem.
    kız evladı asla kıymetsiz değildir. kıymeti bilinmemektedir.
  • ataerkil bir toplum olduğumuz doğrudur. lakin benim gördüğüm örnekler, erkek çocukların değil, kız çocukların ebeveynlerine baktığı yöndedir.
    edit : nerede yaşıyor bu gençler?
    (bkz: en yobaz il ve ilçeler)
  • vallahi hocam ben öyle yobaz biri falan değilimdir ama dürüst olmak gerekirse o düşünce az biraz bende de vardı. bu soyu devam ettirme düşüncesi içgüdüsel sanırım, çok şaşırmamak lazım. öğrenciniz de kızları aşağılamamış sanki. olanı söylemiş.
    ha bu yaşlanınca bakma olayına katılmıyorum, bunu da belirteyim.
  • coğrafyaya göre değişir.
  • en basitinden, eve gereksiz misafirler gelse veya bir misafirliğe gidilse, hadi kızım kalk yardım et triplerine girilir. kız evlat hizmetçidir çünkü.
    oğlan çocuklarına böyle bir baskı yoktur. o paşadır, kraldır, oturur köşesinde. bu bile yapılır yani, daha neler neler.
  • karısı erkek olan erkek düşüncesi olsa gerek.
    kız evlenince ele gidiyor dediğin "el" sensin. ya da oğluna gelin diye " kız aldığın" zaman da el sen oluyorsun.

    cidden ne yaşıyorsunuz?
  • bizim oralarda oğlu olan sokakta kızı olan döşekte ölür diye bir söz vardır. yaşlılıkta babasına bakan erkek evlat ben hiç görmedim. yaşlılara ister gelin ister öz kız sonuçta bir kız evlat bakar.

    ayrıca çok afedersiniz sizin iç anadolu bozkırından çıkan biçimsiz soyunuzu s.ikeyim. siz kimsiniz? soyunuz devam etse ne etmese ne aq. baksan soyadı da yılmaz falandır bu tiplerin. sanki kız çocuk daha az çocuk, daha az sizden. birine y birine x yolluyorsun işte g.t. zaten x ve y seni oluşturuyor.

    bu tipleri ve buna hak veren çok hücrelileri görünce kökten şehirli, az ve kıymetli çocuklu bir ailede doğduğum için şükrediyorum.
  • ataerkil düzende soy erkekten geçer safsatası gerçek doğa yasaları işin içine girdiğinde söneer gider.. çünkü doğa "ana-erkil" dir! erkek evrimsel süreçte çeşitliliği sağlayarak çevreye uyumu destekler..

    yani;
    kıymetsiz değil, kıymeti bilinmeyen daha doğru..

    kendi kıymetini kendin bileceksin o vakit kadın kardeşim ;)
  • ben babamın bir tanesiyim. o dediğiniz yobaz, salak, kendi ağaç kovuğundan çıkmış insanımsı işi.
    31 yaşındayım, asinin de tekiydim hala da yer yer öyleyim. zor insanım ben. ama babamın mayalı poğaçasıyım, hiç de değişmedi.
  • 16 aylık kızım az önce bana el sallayarak annesinin elinden tutup uyumaya gitti ve ben de onu özledim şimdiden. nasil kiymetsiz olsun. öyle düşünen sürünerek ölsün.