şükela:  tümü | bugün
  • işviçreli bilim adamlarınca, finallere çalışırken dinlenmesi şiddetle tavsiye edilen şarkıdır. az ders geçmedeim ben avril sayesinde. tabi gariptir, vizelerde işe yaramıyor.
  • 10 numara klibiyle 10 numara müziğiyle bana göre en iyi avril yapımı. yani avril lavigne güzel olmasaydı ve adele gibi yağ tulumu olsaydı dahi böyle şarkılar söyleseydi hep, ünlü olurdu. bu şarkıdan sonra eminim.
  • buram buram lise 1 kokan avril lavigne şarkısı. akustik versiyonu ile deli gibi dinlerdim. şimdi nereden aklıma geldiyse vizelere çalışırken dinliyorum da güzel şarkıymış allah için. bunun diğer uyduruk avril şarkılarından daha farklı ve derin olması şarkıyı yapanın ben moody olması sayesindedir. ah ben moody ah sende yok oldun gittin...
    (bkz: ders çalışmamak için yapılan anlamsız hareketler)
  • benim gözümde en iyi avril lavigne şarkısı sanırım.akustik versiyonu için özellikle.yılların eskitemeyeceği parçalardan bir başkası.gece dinlemek ayrı bir hava veriyor bu şarkıya.
  • yıllar sonra aklıma gelen, ve otomatik olarak sözleri hatırladığım avril şarkısı. normalde her boku dinlerim ama avril'e kıldım her zaman. ama bu şarkısı başka güzel, sesi dinlendiriyor insanı acayip bi şekilde.

    biraz dinleyeyim ben bunu...
  • bu şarkı 12. sınıftayken dersanede ders alarında çalan şarkılarından biriydi. öyle cool bir dersaneydi benimki evet. ben her seferinde şarkıdan kelimeler yakalayıp kenara yazarak bu şarkıyı arayıp buldum. dinlediğimde hem isyan hem terk edilmişlik hissi verdiği kadar o günleri hatırlattığı için güç de verir bana. ergenlik zamanı falan anlamam, avril'in en güzel şarkılarından biridir.
  • bana nedense evanescence'in everybody's fool şarkısının klibini anımsatan şarkı. ne zaman dinlesem hemen ardından bir everybody's fool patlatırım, ergenliğim ölmedi.
  • bir ben moody klasiği. söz ve müzik ahengini harikulade yansıtan avril lavigne şarkısı. avril'i avril yapan şarkıdır efendim. her ruh halinde dinlenebilir.
  • yıllar sonra dün gece dinlediğimde beni tekrar vurabilmiştir, avril lavigne kişisel müzik yolculuğumda önemli bir noktadır. ciddi anlamda yabancı müzik dinleyemeye kendisiyle (ve linkin park'la) başlamışımdır, özellikle 2004 under my skin ve 2002 let go albümlerini bu süreçte defalarca dinlemişimdir.

    aradan geçen süreçte my happy ending ve i'm with you ikilisi hariç kendisini dinlemeye kapatsamda dün akşamki retro yolculukta nobody's home'a denk gelince neyi atladığımı fark ettim, üzüldüm ve bir taraftan da sevindim, şarkıyı yeniden keşfetmiş olduğum için. ne kadar sevdiğim bir parça olduğunu unutmuşum. sözler anlamlı, müzik melodik ve melankolik. bu parçaya movie maker'da klip yaptığımı bile hatırlıyorum.

    dinlemek isteyenler için, resmi klip de güzeldir bu arada.