şükela:  tümü | bugün
  • sinsi olma hali..

    sanıyorum, en değer verdiğim özellik samimiyetse, bu da en tiksindiğim şey...

    çünkü sinsilik, özünde, korkaklık ve cesaret eksikliğini barındırıyor..

    dahası, birinin yüzüne karşı direkt söylemeye cesaret edemeyeceğiniz şeyleri, ardından yahut alt metinlerle söylüyorsanız, bu zaten ilk tahlilde, sizdeki kişilik bozukluğunun bir numaralı göstergesi...

    ardından konuşacağın insana neden samimiyetsizce iyi davranırsın mesela?
    çıkarı için, fikrini ve duruşunu satan insanlardan hazetmiyrum..

    en değerli düşman, en samimi olan ve borazanlar çala çala kale kapınıza yanaşandır..

    hayır bi de bu sinsilik meraklıları, insanı salak yerine koyduğunu sanıp, dahası karşısındakini salak sanıp, yaşamını mutlu mesut sürdürmüyor mu..
    acısam mı, gülsem mi, kızsam mı triosu içinden acımayı seçip, tebessümle geçiştirmeme neden oluyorlar kendilerini..

    yine aynı sonuca vardık bak..
    yıllardır değişmedi şu kanaatim..
    primi ve değeri hakedecek en tepe kişilik özelliği: samimiyet..
  • nankörlüğün kardeşidir. gizli olduğu düşünülse de er ya da geç ortaya çıkar.
  • bir insanın sahip olabileceği en orospu çocuğu özellik.
  • kibir, yalan, bencillik gibi seçenekler varken kulağı arkadan tutturan, yersiz ego tatmin mekanizması.

    hepsini bir kenara koyarsak en rahatı samimi olmak aslında, samimi olunduğu sürece elbet bir pohpoh perisi uçar etrafta insan yeter ki zoru seçip, sapanına bu taşlardan koymasın.
  • sinsilik ve akabinde bunun vermiş olduğu zahiri güç hissi.... gel gör ki birde temizlik var, temiz duygular beslemek var. hakkında sinsice düşündüğün insan senin hakkında pür-ü pak düşüncelere sahipse ne yapacaksın, o zaman vicdanın seni yargılamayacak mı?(bkz: sinsilik ve zahiri güç)

    hayır kardeşim kendini her şeyin efendisi gibi girmen neyse de insanların seni öyle görmediği gerçeğini bir kabullen artık.
    her seferinde tam bu türlerden kurtuldum diyorum; hooop yeni türleri bitiyor. bir bitmediniz lan!!!!
  • insanoğlunun standart özelliğidir.

    yüzeysel bir bakışla, belli kişilerin bu özelliğe sahip olduğu düşünülebilinir. ancak kavramın üzerine eğilip, insanlara daha irdeler bakışlar atarsanız, herkesin sinsi olduğunu görürsünüz.
    herkeste var diye iyi bir şey midir? kötü bir şey midir? nötr müdür?

    eğer sinsiliğiniz, dürüstlüğünüzün üzerini örtecek cinstense kötü bir şeydir.

    bir dostumdan duyduğum güzel bir tasvir var, "çakal ketumluğu"... sinsiliğin bir türü, yer yer alt kümesi gibi bir şey. çoğu zaman "maske" niteliğindedir.
    sinsilik ederken, çakal ketumluğuna bürünürseniz, bu "nötr" bir şeydir. ancak ketumluğu kırdırırsanız esas yüzünüz ortaya çıkar, iyi midir kötü müdür o zaman netleşir. kişisel fiktim, çakal ketumluğu yapanlar, kabahatleri yüzlerinde patlamasın diye susan tayfanın işidir. olayları alehine döndürmemek için susar (döneceğini bilir). yine de ketumluk çakalca da icra edilse yargıya varamayız nötr kabul ederiz.

    bir de ketumluk vardır, etrafı idare etmek için; birilerini sakin tutmak için, fazla alacalamadan işini gördürmek için, sesini çıkarmazsın. kimsenin canını sıkmaz ve başkalarının da canını daha fazla sıkmasına izin vermezsin. bunlar genellikle "bildiğini okuyan" ya da karşı tarafa istediği oluyormuş gibi hissettirip kendi istediğini yapan kişilerdir. şiş de yakmazlar kebap da... bu da iyi bir şeydir. en azından genellikle zararı yoktur.

    insan öyle ya da böyle sinsidir. bunu kendine ne şekilde yakıştırabildiğin iyiliğini veya kötülüğünü belirler.
    insanları "sinsilikten" değil bunu nasıl motiflerle işlediğinden sorumlu tutmak, yargı ve hükmü bunun üzerinden vermek lazım gelir.