şükela:  tümü | bugün
  • karşıdan aniden araç çıkınca rahat rahat sollayıp öne kırsın diye yapılan eylem. bu aşamadan sonra bir teşekkür bir dörtlü beklenir ama nafile. anlamaz ki hıyar ağası. (-_-)
  • kazaya sebebiyet verme / kazadan kurtarma versiyonu olan, tamamen kabiliyete dayalı mevzudur.

    özellikle otoban çıkışlarında çok başıma geldi. çıkmaya son anda karar veren aracın, yolların ayırımını sağlayan ortadaki üçgen uçlu refüje çarpma ihtimalini, veya başka herhangi bir pozisyonda saniyeler sonrasında bir çarpışma olabileceğini hesaplamalısınız.

    bu gibi durumlarda öyle bir an olurki dışarıdan bakan için “durduk yere” sert bir fren bile yapmanız gerekebilir, işte o anda yavaşlayıp, yanınızdaki aracı önünüze alıp şeridinize girmesine izin vererek onu önündeki araç veya bariyere çarpmaktan kurtarmalısınız.

    mesela eskiden şehirlerarası yollar şimdiki gibi otoban ve duble yol olmadığı zamanlarda bütün yollar 2 şeritliydi. yani 2 şerit derken, 2’si gidiş 2’si geliş değil, bildiğin sik kadar 2 şeridin biri ankara’ya diğeri istanbul’a gidiyor şeklindeydi.

    özellikle ağır tonajlı, 40-50 ile gitmek zorunda olan araçların arkasında upuzun kuyruklar oluşurdu. e haliyle arkadakiler bütün yolu o kamyon gibi 2-3 günde gidemeyeceği için her an sollamaya fırsat arardı.

    tabiiki şimdiki gibi herkeste ehliyet yoktu. yani şoförlerin hepsi bir anlamda gerçek şofördü.

    o günlerde neredeyse bebek olmama rağmen hayal meyal hatırlıyorum, dikkatimi çekerdi, bir araç sollamaya çıktığında, sağdaki bütün kuyruğu tek tek geçerken karşıdan araç geldiğini gördüğü an o upuzun kuyruğa bodoslama dalardı.

    tabii bütün şoförler profesyonel olduğu için anında yavaşlayıp o araca, otobüsse koskocaman 18 metrelik otobüse yer açarlardı çarpışma olmasın diye..

    şimdi ana yola çıkmak için bekleyen aracın şoförü soldan gelen arabayı 100 metre uzakta görüp, o hızla 2-3 saniyede yanında olabileceğini bile hesaplayamadan nasıl olsa uzakta diye yola atlayıp kaza geçiriyor...
  • dün akşam sağlamaya çalışan a4’lü ruh hastasına yapıp hayatını kurtardığım olay.. 140 ile sol şeritte usul usul giderken, bir yandan da sağ şeritteki kamyonları sollarken, arkadan yanaşıp tacize başlayan bir adet ruh hastası a4’lü iki kamyon arasındaki boşlukta beni sağlamaya niyetlendi. zaten yeterli mesafe olsa sağa geçer yol verirdim ama mesafe kısa olduğundan ve bende yavaşlamak istemediğimden geçmedim, sonra bu ruh hastası sağımdan çıktı ve tabii ki mesafe az olduğundan sağlayamadı, hız da kesmedi dangalak. baktım ölecek yavaşladım, yol verdim. sonra yapıştım tamponuna taciz ettim ruh hastasını 5 dakika. bir araba geçeceğim diye hem kendinin hem benim hayatımı niye tehlikeye atıyorsun 34 plakalı metalik gri a4’lü ruh hastası. çok merak ediyorum.
  • bir kez bile teşekkür görmediğim ama yine de sırf insanlıktan yaptığım eylem.
  • genelde olmadik yerlerde sollama yapan oldu mu gaza basarim gebersin diye. hayir sollanacak olsa ben sollayacam, donemecte sollamaya kalkiyor ayilar
  • kesinlikle yaptığım hareket. sadece onun canı değil, bir kaza olursa benim de canım tehlikeye girer.

    benzeri bana yapıldığında mümkünse teşekkür de ediyorum. hiç beklemezsiniz ama özellikle kamyon şoförleri bu kurala sıklıkla dikkat ediyor. hatta iyice sağa yanaşarak sollamaya yardımcı oluyorlar.
  • bunun iyilik ile ilgisi yok . kurallar zaten bunu gerektirir.
    adam seni zaten sollamış aksine depera kalkarak sıkıştırmanın bir mantığı yok.
    tabii diğer taraftan bakıldığında bu övünç kaynağı.
    çünkü sen bir türksün.
  • aslında kazaya sebebiyet verebilen bir durumdur aynı zamanda. mesela sizi sollayan bir araç sollamadan vazgeçtiği takdirde yavaşlayıp arkanıza geçmek istediğinde siz de o esnada yavaşladığınız için şeridine geçemeyecek ve ortada kalacaktır. uzun bir korna çalacaktır.
  • sollayan aracı görünce gazs basan orospu çocuklarına örnek olması gereken hareket.
  • iyilik yapmak değil, gerçekten ölüme sebep olmak istemiyorsanız, trafiğin saglığı açısından yapmamız gereken harekettir.

    tabi ki sollayan araç tarafından iyilik olarak algılanabilir.