şükela:  tümü | bugün
  • 10000 daysin parabol'u, sözleri as follows:

    wings for marie (part 1) - tool

    you believed
    you believed in moments not conceived
    you believed in me

    a patient in spirit
    uncompromise
    without us in your heart
    a light in your eyes that
    ends all lies

    vacant, broken
    fell at the hands of
    those moments that i wouldn’t see
    cause you, you pray for me too
    what have i done to be a son to an angel
    what have i done to be worthy

    daylight dims leaving cold fluorescence
    difficult to see with this light
    please forgive this selfish question, but
    what am i to say to all these ghouls tonight
    she never told a lie
    well might of told a lie
    but never lived one
    didn’t have a life
    didn’t have a life
    but surely saved one
    alright, now it’s time for us to let you go
  • maynard'ın ölen annesi "marie judith keenan" için yazılmıştır.
  • tripten tribe sokan tool $aheseridir.
    huzne bogulmu$ tum tool parcalarinin bir araya toplanmi$ hali gibidir.

    biti$inden 10000 days e geci$i ve ayni sonun 10000 days de tekrarlanmasi en vurucu tool darbesi olmu$tur.

    dinleyici 10000 gun kendine gelemeyecektir.

    "vacant, broken fell at the hands of those moments that i wouldn’t see.."

    (edit: yaptığım ufak bir analiz sonucu wings for marie, 10000 days'dan daha önce bitiyor.. arada birkaç saliselik farklılık var)
  • bu şarkıyı anlatmak için kelimeler kifayetsiz kalıyor. tüylerim diken diken oluyor, canım anama bende böyle seslenebilmek isterdim.

    önce anneler ölür
    camdan kaleler yıkılır toprağa...
  • lateralus'taki parabol ve parabola ilişkisinin bir benzerini 10000 days* ile bulunduran maynard ağıtı.
  • (part 2 'de iyice tepeye vuran) bastan sona pismanlik, sitem iceren insani huzne bogacak kadar gururlu bi duygusu var. mukemmel bir distopya. napicagimi yine bilemez oldum. sarsiyor... deprem...
  • her dinleyişimde tüylerimi diken diken eden tool şaheseri. sanki grup bir şeyler çalmaya başlamış , maynard doğaçlama şeklinde annesine ağıt yakmış gibi.şiir gibi... yakıyor. nefreti yakıyor, hüznü yakıyor. sakin sakin devam ederken birden patlıyor sonra bir an sessizliğe gömülüyor, maynard sessizliği bozuyor... karanlıkta otururken dinlenince korkutuyor bile...
    "alright, now it’s time for us to let you go" diyor birinci bölümün sonunda; şiirin sonu gibi geliyor;ama, bitmiyor. en az bir perde aşağıdan başlıyor hüzün tekrar ve tekrar. bitmeyecekmiş gibi.
  • yazılmış en güzel methiye, taziye, ağıt, ninni, haykırış ne derseniz deyin. aynı şarkının parçalarını oluşturan 10000 days ile birlikte grup üyelerine göre tool'un şu ana kadar yapmış olduğu en güzel şarkı. müzikal açıdan ise tool'un duygusal anlamda ulaştığı en uç noktalardan biri. zaten en uç nokta demeye dilim varmaz asla. çünkü tool'un genişlemesi kesinlikle tek yönlü değil, kenarlarından farklı yönlere iplerle çekilen bir bez gibi, genişliyor. adam jones bir ropörtajında bu şarkıyı çalarken neredeyse ağladığını buyurmuştur.

    bir tür çocukluğa geri dönüş şarkısı. bu akşam, bu ceset yiyen canavarlara* ne diyeceğim, nasıl kovacağım onları mezarından diyen kırılgan bir çocuğun anlattığı 27 yıllık acı.

    yatağınıza uzanın, mumu yakın, şarkının sözlerini elinize alın ve bu şarkıyı yüksek sesle dinleyin. biraz korkacaksınız başta, ürpereceksiniz ama sakın pes etmeyin, geri çekilmeyin, sonra kabullenmişlik ve teslimiyet içerisinde kendinizi vereceksiniz bu şarkıya, boynunuzu eğip anlayacaksınız. içiniz ümit dolacak bazen, biraz ferahlık ve sonra tekrardan karanlık. bir yandan da sözlerini takip edin ve sözün bittiği yerde gözlerinizi kapatın. çünkü ondan sonra karanlık ve ışığın savaşı konuşacak. ve tahmin edin kim kazanacak.

    daylight dims leaving cold flourescence...