şükela:  tümü | bugün sorunsallar (1)
4463 entry daha
  • kesin yaşanmıştır bu diye tepki verilecek tarzda bir an içeren olaydır anlatacaklarım.

    sene 2010-2012 arası bir dönem, kuzenimle lise yıllarımız. yer balıkesir-susurluk.

    babamın o dönemde yol üstünde bir dinlenme tesisi var, bizde yazları full, kışlarıda dönem dönem okuldan çıktıktan sonra orada çalışıyoruz.
    velhasıl bir yaz sonuna doğru yine işe giderken, yol üzerindeki asma bahçelerinden elimize bir iki salkım üzüm alıp öyle devam ediyoruz yola. bir yandan yiyip, bir yandan sağa sola atıyoruz. kaldırımda öyle böyle devam ederken, ben üzümden fazlasıyla doymuş olucam ki üzümleri sağa sola atmaya başladım, yanımızdan da motorlar geçiyor. kuzenime lan dur şu motorluya atayım, bakalım ne olacak gibi bir şey geveledim. susurluk’ta da tesis sahibi olmak büyük fors. onun şımarıklığındayım o zamanlar. neyse ben üzümü tak bize doğru gelen motorluya fırtlattım, sen üzüm müthiş bir kavisle yolu al ve motorlunun kaskından içeri gir. nasıl kahkaha atıyoruz. bir yandan tedirginiz ama kahkahalar havada uçuşuyor. vınnn bir fren sesi duyuldu, motor yön değiştirdi. başladı üzerimize doğru sürmeye, motorlunun arkasında biri daha oturuyor. iyice hızlanıyorlar, biz başladık koşmaya ama, o anki adrenalin ile daha 100. metrede tıkanmaya başladık. içimden de diyorum, ulan bi üzüm için bizi dövecek halleri yok ya. koşarken kuzenimin sırtına vurdum, dedim dur lan, ne korkuyoruz, dövmezler nasıl olsa, özür dileriz olur biter. durduk... :(

    adamlar sonraki dakikaların özeti niteliğinde sürdüler yanımıza. iner inmez bana bi tokat patlattı ama o anın heyecanı ile ne özür dileyebiliyorum ne de bişey diyebiliyorum. sonuçta teorim tamamen çökmüş ve benim gazımla kuzenimde kaçışını durdurmuştu. kuzenim başladı, abi o bişey yapmadı demeye( ah kerizim benim ) ahaaa sen misin bunu diyen, he sen mi atmıştın ulan diyerek başladılar bunu tekme tokat dövmeye. biri tokat atıyor, diğeri yakasından silkip itip kakıyor. biri duvara itiyor, diğeri bu sefer başlıyor tekme atmaya. ulan bi durun bile diyemiyorum, en sonunda abi nolursunuz affedin, bırakın gidelim diye bağırmaya başladım. adamlar da yorulmuş olacak ki bıraktılar kuzenimi. giderken, ağır sayılabilecek bir kaç küfürü daha yüzümüze karşı edip, benim az dayak yediğimi düşünmüş olacaklar ki bir tokatta bana patlatıp motora bindiler. beni yine hafiften bi gülme aldı. kuzenimi kaldırdım yerden, baktım o da hafif gülüyor. korkuyoruz, ama yıllar boyu hatırlayıp güleceğimiz bir anı yaşadığımızın da farkında olduğumuz için hafiften titreyerek gülüyoruz.
    olay böyle bitti, ulan üzüm, sen git o kasktan içeri gir, alacağın olsun.
    sonraki günlerde bir kaç üzüm atma denemesi yaptıysakta bir daha hiç bi zaman kasklardan o üzüm taneleri girmedi. biz sonraları bir iki toplu dayak daha yedik ama onlar başka olayların konusu.