şükela:  tümü | bugün
896 entry daha
  • tam 25 yaşındaydım o gün. daha 10 ay önce gölcük depremi olmuş, yaralar sarılmamıştı. ülkede bir acı hakimdi.

    galatasaray şampiyonlar liginde kör topal ilerliyordu. şampiyonlar ligi grubunda chelsa den 5 yemiş, gol bile atamamıştık. şampiyonlar ligi grubundan çıkma ihtimalimiz kalmamıştı.
    en azından gruptan 3. olup uefa ya girmemiz gerekiyordu. son maçımız dünya devi milan ile ali samiyen stadında idi.
    tek bir olasılık vardı. galibiyet. beraberlik bile işe yaramıyordu. takım iyi oynuyor ama bir türlü bal yapamıyordu. bu maç takımım kendine güveni açısından bir ilk olabilirdi. olacaktı da. son düdük. çaldığında skorbord 3-2 galibiyetimizi gösteriyordu. hemde çok iyi bi oyunla. star gazetesi ertesi gün ana sayfadan tam sayfa manşet ile okuyucuya sesleniyordu.
    yendik mi-lan..
    3. olup uefaya katılmıştık. işte bundan sonrası avrupaya futbol dersi verecektik.
    tam 8 maç ve yenilgi yüzü görmeden.
    leeds maçı öncesinde alkol alıp türk bayrağı ile poposunu silen 2 ingiliz holiganın taksimde öldürülmesi yarı final ve final maçını yalnızca bir spor organizasyonundan çıkarmıştı.
    önce finale gelene kadar maçları hatırlayalım..
    23.11.1999 bologna - galatasaray:1-1
    09.12.1999 galatasaray - bologna:2-1
    4.tur
    02.03.2000 b. dortmund - galatasaray:0-2
    09.09.2000 galatasaray - b. dortmund:0-0
    çeyrek final
    16.03.2000 r. mallorca - galatasaray:1-4
    23.03.2000 galatasaray - r. mallorca:2-1
    yarı final
    06.04.2000 galatasaray - leeds united:2-0
    20.04.2000 leeds united - galatasaray:2-2

    ve final..
    danimarka kopenhag. parken stadı. iki ingilizin öldürülmesi ile bir önceki turda da yine bir ingiliz takımının elenmesi ile daha da bir önem kazanmıştı.
    o zaman daha askerden yeni gelmiştim. gelişi güzel bir işte çalışıyordum. param yoktu. günübirlik maç bileti uçak bileti dahil 1000 dolara maça gidilebiliyordu. gidememiştim. param yoktu. halen içimde bür hüzündür bu. ahh. ahhhh.
    televizyondan seyredecektik. o gün ettiğim duaların sayısını bilmem. o gün ülkede tüm evlerde dualar ediliyordu. zira o günleri yaşayanlar bilir, bu maça gelene kadar basında, insanlarda bir kurtuluş savaşı havası vardı.
    uefa kupası finali (kopenhag)
    17.05.2000 galatasaray - arsenal: 4-1 (penaltılarla)
    ve trt spikeri son düdük ile defalarca ağlayarak haykırıyordu. allahım sana şükürler olsun. allahım sana şükürler olsun. allahım sana şükürler olsun.
    bir daha bu ülke böyle bir zafer kazanır mı. sanmam. ama kazanırsa yine galatasaray kazanır. zira galatasarayda olan takım ruhu farklıdır. tüm yabancı futbolculara önce galatasaraylılık ruhu aşılanır. galatasaraydan ayrılan her oyuncu. gittiği yerde ücretsiz galatasaray reklamı yapar zira. bunu futbolcuların instagram paylaşımlarından anlarsınız. bu sadece galatasaraylılara mahsustur. ve başarıya getirir.
    son söz. bugün 17 mayıs. tam 20 yıl geçti. ve aynı heyecanı yaşıyorum.
    mayıslar bizimdir...
  • bir devrin başladığı uefa kupa final maçı.

    çok efsane bı gündü be 8 yaşındaydım, babamın omuzlarında izlemiştim. unutulmaz.
  • 99 depreminin şokunu üzerimizden atamamıştık. zaten o günler nasıl geçti hiç bilmiyorum.

    uefa maçları cine5'ten ercan taner'in sesi ile yayınlanmıştı. şifreli olduğundan hiçbirini canlı izleyememiştim. radyodan dinliyorduk babamla. sonra finalin trt'de yayınlanacağını öğrendiğimde mutlu olmuştum. son penaltıyla birlikte taklalar atıp evin içinde tur atmıştım.

    maçta unutulmayan anlardan biri de sürekli çalan cep telefonu idi. o melodi ve son anlar için buyrun

    not: ömer üründül reisi de unutmamak lazım.

    görsel

    edit: 18 mayıs 2000 tarihli sabah gazetesi babamın dolabında hala durur.
  • küçük bir çocuktum sevinçleri net hatırlıyorum ama. yıllar geçtikçe tekrar tekrar izledim. her izleyişimde yeni bir heyecan yaşıyorum. her izleyişimde taffarelin kurtarışı ilk kez görmüş gibi şaşırıyorum. ve tarih gerçekten bir kere yazıldı.
  • üstünden 20 yıl geçen maç. popescu'nun penaltısından sonra delirmiştik resmen. hey gidi eski güzel günler.
  • türk futbol tarihinin en önemli maçı, kazananı galatasaray.
  • hakan ünsal bu maçla alakalı olarak “hagi bize soyunma odasında “şu an neyi başardığınızın tam olarak farkında değilsiniz. bir 5-10 sene sonra neyi başardığınızı anlayacaksınız.” şeklinde bir şey söylemişti” demişti. o günden 10 sene öncesinde tribünlerde avrupa avrupa duy sesimizi bu gelen cimbom’un ayak sesleri diye haykırırdı tribünler. 17 mayıs 2000 günü bu ülke makus talihini yenmişti. her renkten,her mezhepten,her şehirden,her siyasi görüşten insanlar sokaklarda doyasıya sevinmişti. bu maç sayesinde bir nesil galatasaraylı oldu.

    unutmak ne mümkün. tanrı bizim almamızı istiyordu bizde aldık.
  • (bkz: kara gün)

    thery henrynin kafa vuruşunda gol diye ayağa sıçramıştim. ulan taffarel iki saniye geç uçsan biz bu travmalari yaşamayacaktık

    not fb
197 entry daha