bir sultan hatis

  • 2192
  • 12
  • 4
  • 0
  • evvelsi gün

yeşil mercimek

üniversite yıllarımızda ev arkadaşlarıma sık sık pişirerek, onları bıktırdığım yemek türü.

dört arkadaş aynı evde kalıyorduk ve evde nöbetleşe yemek yapardık düzenli olarak, hem ay sonu hesabını tutturabilmek hem de dışarıda yemek çok pahalı öğrenci bütçemiz ile neredeyse imkansız gibi. her yemek nöbetim geldiğinde yeşil mercimek yapardım arkadaşlarıma. çünkü evde yemek yapacağın zaman yemek malzeme tedariki o gün kü yemekçiye ait olacak diye bir kuralımız vardı. o gün paran varsa alıp yaparsın sebzeyi, eti, balığı. ama arkadaş para ne gezer öyle her daim, bu yüzden evde olan kuru malzemelerle yemek yapar, arkadaşların önüne koyardım sevmeseler bile. hatta yaptığım o mercimekler de bizim köyde tarlada yetişen mercimeklerimizdi, bir çuval getirmiştim memleketten bol bol yiyelim, masrafsız olsun proteinimiz olsun diye. ha biraz fazla kaçırmış olabilirim pişirirken o ayrı! haftada iki gün yeşil mercimek ve hep aynı şekilde pişirilmiş. kızlar bana haklı olarak oflarlardı, offff gene mi mercimek diye.

şimdi gülüyoruz tabii geri dönüp bakınca o günlerimizi hatırlayarak. aradan 20 küsur sene geçmesine rağmen hala esprisini yapar arkadaşlarım. arayıp, bir sultan hatis hadi bize yeşil mercimek yapsana, o zamandan beri yemiyoruz, özledik diye. bak sen şunlara, sanki evde pirinç, et, kıyma, pirzola vardı da ben mi pişirmedim size hergeleler?

edit: laf aramızda ben bile pek pişirmiyorum artık...nasıl bıktıysam!

devamını okuyayım »