chileksuyu

  • 1950
  • 0
  • 0
  • 0
  • 3 yıl önce

kişinin büyüdüğünü anladığı an

dünyadaki en güzel seylerden biri olan cocuklarin anlamsizca kosmasinin anlamsizligini kaybettigi andir, gündür.

yani söyle: sokaktasinizdir, "hahaha, bi tur kosayim ya kücükken de hep yapiyodum cok eglenceliydi ahahah" diye düsünürsünüz kendi kendinize. kosmaya baslarsiniz, etrafdakiler umrunuzda degildir...ama 5 metre sonra durmak gelir icinizden; cünkü anlamsizca kosmuyorsunuzdur, bir amaciniz vardir, ki o da "cocuklarin anlamsizca kosmasi"dir. yani anlamsizca kosmuyorsunuzdur, cocuk olmak icin kosmussunuzdur. böyle düsünürken cocukluk biter, ben ne kadar düsünür oldum denir. en yakin parka gidip salincaga binilir, popo ne kadar dayaniyosa o kadar sallanilir. "ne ara büyüdüm ki ben, büyüdüm mü ki" gibi seyler gelir akla.

"sorumluluk istemiyorum."

devamını okuyayım »