hinlikperisi

  • 325
  • 0
  • 0
  • 0
  • 4 yıl önce

elif şafak

şu kağıt helva zımbırtısına inanamadığım kadın. her kitapçıya girdiğimde, aynı şaşkınlıkla elime alıyorum, sağına soluna bakıyorum, evirip çevirip hazmetmeye çalışıyorum, yok, olmuyor, kafam almıyor. nasıl bir insan kendisine bu derece dev aynasından bakar, üstelik de en başta alçakgönüllülük esasına dayalı bir felsefeyle ilgili yazarken, anlayamıyorum.

elif şafak, bit palas'a kadar "ha oldu, ha olacak, azıcık daha gayret" hissiyle takip ettiğim bir yazar. son kitabını henüz okumadım, ama önceki kitaplarının hiçbirinde bu olmuşluk hissini yakalayamadım. bit palas sonrası kitaplarında da tek aldığım, "benim iyi yazmaya çalışmama gerek yok, şöyle popüler ilgi çekici bir konu yakalayayım, onu en derinliksiz haliyle de işlesem, üzerinde de biraz röportaj veririm, aman ben yersiz yurtsuzum, aman ne biçim de babasızım diye, olur biter" havası.

e buna rağmen, kendisini oscar wilde filan mı zannediyor ki, böyle bir aforizmalar kitabıyla çıkıyor ortaya? anladık, anne oldun, vaktin yok elifçiğim, ama bu kadarı da hem kendine, hem bize, hem de edebiyata karşı saygısızlık. senin alıntılarının değerli hale gelmesi için, daha bir kaç fırın ekmek yemen lazım. kırılmaca, gücenmece yok.

devamını okuyayım »
25.12.2009 11:04