lusas

  • 2847
  • 1
  • 1
  • 0
  • geçen hafta

annenin felaket senaryosu yazma becerisi

akşamları okul çıkışı arabada uyuyan tuna-ural-aras (5); hadi uyanın oğlum evimize geldik, gece uyuyamayacaksınız ama vs.. laflarını duyar duymaz anneye çemkirmeye, höykürmeye sonrasında birbirlerine sardırıp kavga etmeye başlayan üç tip. yine bir akşam uyuyakalan üçlüden tırsan ben, arabayı evin karşı yolundaki sokağa parkedip onlara zaman tanıdım, bu esnada bagajdaki eşyaları ve çocukların ellerinden nasıl tutacağımı düşünürken aklıma onları arabaya kilitleyip eşyaları eve taşımak gibi gerzekçe bir fikir geldi. basiretimi geçici süreliğine kaybettiğimden o an bu fikir çok parlak göründü gözüme ve anında uygulamaya geçtim, araba üşümeyecekleri kadar sıcaktı.

kapıyı kilitleyip eşyaları eve çıkardım. dönüş yolu bitmek bilmedi, öldüm öldüm dirildim. ilkin uyanıp beni göremeyip ağlamaya başladıklarını hayal ettim, koca sesleriyle ağlayan üç oğlan, cama yapışan bir kaç mahalleli geldi gözümün önüne ama "ne sorumsuz aileler var allah'ım sen esirge ya rappim" derlerken orda olurdum zaten.

derken karşıdan karşıya geçerken bana araba çarptığını, beni ambulansla götürdüklerini, bilincimin kapalı olduğunu, çocukları arabada bıraktığımı kimsenin bilmediğini hayal etmeye başladım. arabanın yanına zor ulaştım. babaları yapsa önümüzdeki on beş sene düşüncesizlikle ve sorumsuzlukla suçlayacağım bu davranışım karşısında dehşete kapıldım. hayal gücüme bir kere daha övgüler düzdüm. böcüleri uyandırdım günlük azarımı işittim rahatladım.

devamını okuyayım »
05.12.2012 09:44