madas

  • 2257
  • 8
  • 1
  • 0
  • 6 gün önce

samiha ayverdi

rabb'im.!!

rabb'im, sanırlar mı ki ben secde ederken taşa toprağa baş koyarım? hayır. eğilen başım, o kaskatı yerde senin aşkının yumuşak dalgalarına karışır.

rabb'im, zannederler mi ki derdim biter, yüreğim durulur ve bu virâneden feryat, el etek çeker? hayır. sen oraya, bir aynaya bakar gibi baktıkça, dert üstüne dert katarsın. onun için de dert bitmez, feryat dinmez, gönül durulmaz.

rabb'im, sanırlar mı ki bir şeye duâ edip bitirmek, gene duâ edip yetirmek endişesindeyim? hayır. dudaklarım ismini analı beri söz söylemekten bile utanır olduğumu senden başka kime anlatabilirim?

rabb'im, zannederler mi ki günah, kapımı çalmaz, suç elimin ayağımın yolunu bilmez. gölge, güneşin hatası değildir. eğer şu kesif vücut, yere gölgesini salıyorsa, hâşâ bu senin değil, sâde onun kabâhatidir.

rabb'im, sanırlar mı ki, bir âşinâya, bir dosta gülümseyen dudaklarım, bir zevkin, bir meclisin dağdağasına iştirak eden hislerim, orada bunlarla alışveriştedir? hayır. alışımın verişimin kiminle olduğunu bilirsin. senden başkasına bildiremeyeceğim için de susarım işte. ama adımı konuşmaza çıkarmışlarmış; ne olacak? isteyen istediğini söylesin. zâten ismi senin isminle anılan kim vardır ki, bu dünya onu efsâne bulutlarının bilinmezliklerine karıştırmış olmasın.

samiha ayverdi

devamını okuyayım »
12.07.2017 20:30