malloryknox

  • 3348
  • 0
  • 0
  • 0
  • 5 yıl önce

babanın ölmesi

otobüsler hep aynı duraklarda duruyor gibi gelir insana. zaten hep olan yaşama devam etme güdüsünün dillendirmenin fahişelik olduğunu düşünürsün. her başarıda o ölmüş olduğu halde hayata asılmak değil de onunla paylaşamamak insanı çıldırtır. aile meclisinde bazen unuttuğunun sanılmaması için saçma anma cümleleri kaçırır insan ağzından yine de kimse bunu yadırgamaz aynı kişinin acısını çekenler birbirini bu konuda yargılayamaz. onu da göremedi, bunu da göremedi diye inildersin en çok*.
her ölüm erkendir. bir de her ölen başkadır. göremediği şeyler farklıdır.
*bu entryi yazdığım ofisi bile ona anlatamamış olmak gibi....

devamını okuyayım »
11.03.2004 14:28