olur olmadik seyler pesinde kosan insan

  • 2975
  • 16
  • 6
  • 1
  • bugün

yavuz bingöl denince akla gelenler

bir bektaşi fıkrası.

şöyle ki adamın biri alevi mahallesine girer, bakar bütün çocuklar hep bir arada gruplar kurmuş kendi aralarında oynuyorlar. kafasını çevirir, tek başına yere oturmuş da kendi kendine oynayan bir çocuk gözüne ilişir. tuhaf gelir tek başına bir çocuğun oynaması. gider çocuğun yanına, çocuğa neden orada arkadaşlarıyla değil de böyle bir köşede tek başına oyun oynadığını sorar. çocuk, diğer çocukların kendisiyle oyun oynamadıklarını, bu yüzden tek başına bir köşeye çekildiğini söyler.

adam üzülür, çocuğun saçını okşar, çocuğa adın ne diye sorar. çocuk osman der, adam şaşırır. içinden geçirir, hayret der, erenler mahallesi ama çocuğun adı osman. o sırada, çocuğun annesi osman'ı çağırır, osman gel, osman gel. adam, osman'la birlikte gider çocuğun anasının yanına. adam der ki, "yahu baba erenler, çocuğun adı neden osman?" kadın der ki "bey, birinci oldu, hasan koyduk rahmetli oldu, ikinci oldu, hüseyin koyduk rahmetli oldu, üçüncü oldu, ali koyduk rahmetli oldu. biz de dedik ki bundan sonra eksilirse; bizden eksilmesin, osman koyalım. osman koyduk, o da yaşadı."

şimdi bu adamın da adı yavuz işte.

edit: şimdi bu adamın sadece adı değil; kendi de yavuz'muş. olacaktı.

"yavuz işte" diye bitirmişim dün. doğrusu böyle olacaktı. bunlar hep editlemeyi sevmediğimden.

devamını okuyayım »
03.12.2014 10:17