selambenmetaldinliyorum

  • prezentabl (579)
  • 579
  • 1
  • 0
  • 0
  • 3 hafta önce

kitap okurken uyuyakalmak

kendi evimde iken nefret ettiğim, ailemin yanındayken çok sevidğim aktivite.

kitabı okurken, uykuya daldığımız o ilk dakikalar çok önemli. gittikçe ağırlaşır ya uyku, yanınızda top atılsa duymaz hale gelirsiniz. ama saatler geçtikçe açık olan o ışık delirtiyor beni. hele sabaha karşı 5-6 civarlarında kafayı yicek gibi oluyorum. hani uykunun en derin anları o anlardı. ekonomik oluyor diye aldığımız beyaz ışık o kadar rahatsız ediyor ki, kalkıp kapatamıyorum da uykum iyice kaçıcak diye, yorganın altına gidiyorum, yastığı kapatıyorum yüzüme nafile allah da belasını versin böyle ışığın. hayır bir ton da mühendis yetişti hiçbiri mi yapamadı zamanı geldiğinde kendiliğinden atan bir anahtar. kuralım televizyon gibi 15 dk, 30 dk neyse, kapansın işte. hem ülke enerjisinden yememiş oluruz, hem de uykumuzu bölmemiş oluruz.

ama baba ocağı öyle mi. kesin uyanan birisi olur. gelir bakar bizim oğlan hala uyumamış mı diye. sen ışıktan dolayı yorganı çekiştire çekiştire üstünü de açmışsındır zaten. önce üstünü bir güzel örter, kitabı alır ayracı açık olan yere yerleştirir. ışığı söndürdükten sonra kapıyı yavaşça örtüp, odaya giren koridor ışığına da engel olduğu an, dünyanın en huzurlu uykusuna doğru yelken açmaya başlamışsınızdır.

ama şimdi ki evde, ışığı kapatsam bile sabah ne yicez lan düşüncesi bile beynimi kemiriyor.

devamını okuyayım »
06.01.2012 04:38