yardiran adam

  • çetrefilli (383)
  • 524
  • 1
  • 1
  • 0
  • geçen hafta

ogame

bundan 2 yıl önce bıraktığım ama ondan önce 4 senedir oynadığım efsane oyundur kendileri. kendisi aracılığıyla mühendisinden doktoruna 20-50 yaş aralığında, bazılarıyla sadece internet ortamında konuştuğum, kimileriyle de gerçek hayatta da buluştuğum arkadaşlar edinmemi sağlamıştır. bazılarıyla hala daha görüşmekteyim. oyunu bırakması zor olduğu gibi kimileri için dönmesi de oldukça kolaydır. çünkü gerçekten özletir kendisini bu oyun. arkadaşlarınızı özlersiniz, hesabı kitabı özlersiniz. büyük bir savaş yapmanın aslında zevki de savaşı kazanmak değil, savaş öncesi geçirilen dönemdir. msn ortamında ittifak üyeleriyle bir toplantı yapılır önce. vurulacak oyuncu için ne kadar filo gerekeceği hesaplanır, sonrasında harcanacak deut miktarı. elde edeceğiniz kar her zaman o kadar önemli olmayabilir. bazı zamanlarda sırf o oyuncuyu vurup ona veya ittifakına bir ders vermek için vurursunuz.

artık bütün planlar yapıldıktan sonra savaş süreci başlamıştır. belli oyuncular rakibi takibe alırlar, belli oyuncular rakibin ay'larını almak onu tek bir ay'a hapsetmek için harekete geçerler. takipçi oyuncular rakibin ne zaman online olduğunu, offline olduğunda filosunu ne gibi bir stratejiyle kaldırdığını anlamaya çalışırlar. bu sırada msn ortamında arkadaşlarına veya operasyonu yöneten herkesten daha deneyimli ve "abi" olarak bilinen bir oyuncu varsa ona rapor vermeye devam ederlerken, ittifakın savaşa katılamayan diğer üyeleri de oyun aracılığıyla gidişattan haberdar edilir. tabi ki bazı zamanlarda ittifaklarda casuslar da olmuştur. zamanında böyle kişilere çok sinirlenildiyse de, oyunun ayrı bir güzelliğidir oda.
bütün her şey takipçi oyunculara bağlıdır aslında. savaşın ne zaman olacağını onlar söyleyecektir. o süreçte çok önemli oldukları için bir dedikleri iki edilmez, gönülleri hoş tutulur zira onların yapacağı saniyelik bir hata, evet gerçektende saniyelik bir hatanın bedeli çok büyük olacaktır. boşa giden milyonlarca deutun yanında forumda alay mevzusu olabilir, devamlı gittiği bir kıraathaneye utancından artık gidemeyen adamların dertlerini anlayabilirsiniz. büyük bir savaşın başarısızlığı da malesef büyük olur. bu yüzden hata yapılmamalıdır.
takipçiler takiplerini yaparlarken diğer oyuncular filolarını hazır tutmaya ve deut takviyesi yapmaya başlarlar. zira kimileri uzak sistemlerden geleceklerdir ve bu yüzden başarısızlığın en büyük faturasını ödeyecek olanlar onlardır. bu arada ölüm yıldızları da rakibin aylarına doğru gitmektedir. bu esna da vurulması planlanan oyuncu oyun ekranında üzerine gelen ölüm yıldızlarını görüyordur elbette. eğer ittifakı yardım edemeyecekse aylarını gözden çıkarır ve filosunu düşünmeye başlar. online offline saatlerini değiştirir. uykusuz kalır belki de eşiyle veya annesiyle babasıyla kavga eder bu yüzden ama filosundan vazgeçmez. hayatından ödün verir filosundan vermez.

sonunda vurulacak oyuncunun ayları vurulmuş, filosunun ineceği tek ay kalmıştır. takipçiler son hesaplarını yapmış ve herkesi msn de toplamışlardır. bilgisayar masalarında biralar, çaylar, kahveler hazır durumdadır. bir gerginlik mevcuttur herkesin üzerinde ama daha çokta heyecan vardır. bazı oyuncular "savaşa gidiyoruz hobarey" diye slogan atarlar. hesaplardan ne kadar emin olunduğu tartışılır önce bir süre. bu esnada bazıları tırsabilip o kadar yol katedilmişken vurdukları ayların yanlarına kar kalacağını söyleyerek savaştan çekilmeyi önerirler fakat kaybedilirse ödeyecekleri fatura çok büyük olmasına rağmen bu öneri şiddetle reddedilir. sonunda takipçiler son hesaplarını yapıp filolarını kaldırıp düşman filonun iniş zamanına kitlerler ve diğer oyuncularında kaldırmasını beklerler. genellikle vakit sabahın körüdür. bütün filolar kalktıktan sonra kimileri bu heyecana dayanamayıp "abi ben yatıp uyucam yeaa sonucu sölersiniz yarın" der fakat kimse yatmaz. son 20 dakikaya kadar kimse konuşmaz bazen, başka işlerle uğraşılır, internetin oyunla alakası olmayan başka nimetlerinden yararlanmaya çalışırlar. ama takipçiler gözlerini oyun ekranında ayıramazlar. en büyük sorumluluk onlardadır. ittifakı vezir de edebilirler rezilde. galaksi sayfası itinayla yenilenir, sondalar yollanır. iniş vaktine kadar sonda raporlarında rakip gezegende filo görünmemelidir. eğer filo görünürse hata yapılmış demektir. ama öyle olmazsa işler yolunda demektir.
vakitt artık gelip çatar ve son dakikalarda msn konuşmalarında büyük bir artış olur. savaşın büyüklüğüne göre bazı zamanlarda başka ittifaklardan dostlar da bu konuşmalara dahil olur, arkadaşlarının başarısını ilk elden tebrik etmek için hazır bulunurlar. son on saniyeye gelindiğinde gerçekten de herkes nefesini tutar, dinimiz amin diyebilecek nitelikte bazı kişiler hızlıca bir dua okur, yaşlı oyunculardan bazılarınınsa artık birkaç saç teli daha kırlaşır. son saniyelerde geçtiğinde hızlıca savaş raporlarına bakılır. işte bir haftanın veya bir ayın hatta belki de birkaç ayın emeği sadece bir saniye de neticelenir.

eğer savaş umulduğu gibi geçmemişse, rakibin filosu sizinkinden daha geç inmişse veya daha kötüsü gezegende büyük bir dirençle karşılaşılmışsa bir süre sessiz kalınır, ekrana, savaş raporuna boş boş bakılır. kimilerinin birkaç yıllık emeği gitmiştir. kimileri "oyunu bırakıyorum ben" der ve iyi sabahlar dileyip yatar kimileriyse çeşitli sözlerle teselli etmeye çalışır. başka ittifaklardan dostlar "abi sizin duruşunuz yeter" gibi sözlerle avutmaya çalışır. 20 yaşındaki adamda, 50 yaşında ki adamda üzgündür işte o zaman. kulaklarda melih kibar'ın çoban yıldızı ezgileri vardır.
fakat eğer ki savaş başarıyla sonuçlanmış, rakibin filosu tek başına gezegene önce inip birkaç saniye sonrasında da düşman filo inmişse, bütün hesaplar tutmuş ve hiçbir emek boşa gitmemişse işte o zaman sanal bir gürültü kopar. evin içinde atılamayan sevinç çığlıkları msn penceresinde kelimelere yansır. kimi msnde "hobarey" diye bağırırken kimisi "aga kalktım oynuyorum şu anda" diye yazar. dost ittifak oyuncaları hemen tebriklerini iletirler ama o tebrikler sevinç nidalarının arasında kaybolur genellikle. böyle bir sevinç belki de en son galatasaray uefa kupasını aldığında ya da milli takım avrupa futbol şampiyonasında yarı finale yükseldiğinde yaşanmıştır. ilk sevinç dalgası geçtiğinde dost ittifak oyuncuları tebriklerini tazeler, tebrikler kabul edilip teşekkür edilir ve kısa bir kar zarar hesaplaması yapılır. geri dönüşümcüler harabeyi toplarlarken bu sefer takipçi oyunculara övgüler başlamıştır. ne de olsa bütün bunların mimarıdır onlar ve en büyük gerginliği yaşamışlardır. bir kişi seçilir ve o kişi savaşı foruma asmakla görevlendirilir. genellikle ittifakta belli kişiler bu görevi yapsalarda bu seferki çok büyük bir savaştır ve anlatılması gereken bir hikayesi vardır ve sırf bu yüzden kalemi daha doğrusu klavyesi güçlü bir oyuncuya verilir bu görev. savaşın foruma asılması için harabe raporu beklenir ardından da foruma asılır. zaten birçok oyuncu, oyuncu sıralamasında ki değişiklikten birşeylerin olduğunu sezmiştir ve foruma asılacak raporu bekler durumdadır. savaş raporu hikayesiyle birlikte foruma asılır ve artık belli bir süre forumun yıldızı olmuştur o ittifakın oyuncuları. e tabi burası türkiye olduğundan haliyle gelen tebriklerin yanında savaşta hile arayanlarda çıkar ortaya. bu kişiler tamamen çamur at izi kalsın prensibiyle hareket ederler fakat savaş çok büyüktür ve sağlam delili yoksa kişinin bu iftiraları göz ardı eder herkes. artık sadece zaferin haklı gururunu yaşamak kalmıştır oyunculara.

işte büyük bir savaşı az çok kendi deneyimlerimi de katarak, öncesini ve sonrasını anlatmaya çalıştım. bu oyunun neden bu kadar efsane olduğunu açıklamaya çalıştım. elbette sadece yapılan büyük savaşlar yetmez bunu anlatmaya. acemilik sürecinde yaşananlar da ayrı bir tat bırakır bünye de. sadece göztepe taraftarı olduğum için boş nakliyelerimi vuran karşıyaka taraftarını unutamam mesela. sadece bu olay bile beni oyuna daha da çok bağlamaya yetmişti zamanında. şu günlerde efsanenin sonu geldi diyorlar, doğrudur zira benim bıraktığım dönemde dahi konuşuluyordu bunlar. oyun firmasından çok oyuncular oyunu canlı tutabilmek için fikirler arıyordu. efsane bitse de hep akıllarda kalacaktır ve çoğu kişiye oyunda edindikleri arkadaşları yanlarına kar olarak kalacaktır.

devamını okuyayım »
02.02.2011 02:56