şükela:  tümü | bugün
  • yıllardır kullandığım emektar gitarım. parçaları nashville tenessee de üretilip kore de birleştirilir. bunun sebebi ise koreli işçilerin, amerikalı işçilere nazaran saat başı olarak dolar bazında daha az ücrete çalışmalarıdır. ancak epiphone les paul serisi yıllar içinde ucuz fiyat kötü performans mantığından birazda olsa sıyrılıp çok daha iyi tonlara sahip gitarlar üretmeye başlamıştır. örneğin; iyi bir analog pedal* ile alınan performans hayret verici derecede başarılıdır. ayrıca kendi içinde on farklı modele ve dolayısıylada kaliteye ayrıldığından bir les paul 100 ile bir les paul custom plus ı karşılaştırmak doğal olarak son derece saçma bir girişimdir. sonuç olarak uygun fiyata* les paul çalmak istiyorsanız kaçınılmaz tercihiniz bir epiphone olacaktır.

    (bkz: gibson)
    (bkz: epiphone)
    (bkz: les paul)
  • alternatifi için (bkz: jack and danny)
  • son zamanlarda ne zaman tünel'den kadıköy pasajındaki gitar dükkanlarının önünden geçsem, honey burst standard'a gözüm takıldığında içimin cız etmesine sebep olan, üstüne ibanez ya da başka bir firmanın damgasını vursanız fiyatı 2'ye katlanacak gitar modeli. bakmanın bile insana haz verdiği bu les paul'lere sahip olmanın vereceği keyfi düşünemiyorum.

    ayrıca bilgisayarın mikrofon çıkışına ufaltıcı ile girildiğinde `amplitube` tarzı programlarla çok iyi bir ses kartına sahip olmadan harika tonlar alıyorsunuz onu da belirtmekte fayda var.

    yıllar sonra gelen edit: standart modellerinden tobacco sunburst renginde bir tanesine sahip olmanın haklı gururunu yaşadığım, aşığı olduğum ensturman.
  • sürekli hakkında bir gibson les paul değil benzerinde açıklamalar yapılan elektro gitar marka-modeli.

    evet, elbette bu gitarlar gibson'larla bir değildir. ama burun kıvrılacak gitarlar da hiç değillerdir. üzerlerine aynı manyetikleri taktığınızda bir gibson ile epiphhone les paul arasındaki farkı bu burun kıvıranların %90'ı anlayamaz bile. epiphone'ların üzerindeki humbucker'lar da kötü değildir, değiştirmeseniz de gayet memnun kalınabilir niteliktedirler. ağaç konusunda da muhtemelen fiyatına göre bulabileceğiniz en iyi gitardır. maun gövdeleri gibson kadar olmasa da iyi sustain sağlar, ağırlardır (gibson'lar kadar olmasa da) ve akustik sesleri de sizi amfiye bağlamaktan uzaklaştıracak kadar güzeldir.

    sadece knob, pick-up switch, akort burguları gibi parçaları biraz kalitesizdir (aslına gayet iyiler, gibson'lara kıyasla konuşuyorum). kısacası gitarın ağacını bırakıp $200-$300 lık bir modifiye ile binlerce dolarlık bir gibson'a oldukça yaklaşabilirsiniz.

    -iş bu entry'deki bahsedilen durumlar epiphone les paul 100 için geçersizdir.-
  • 2 senede fiyatları hiç düşmeyip bir de artan gitarlardır bunlar.
  • elimde bir adet endonezya cherry sunburst modeli bulunan; işçiliği hiç de kötü olmayan epiphone elektro gitar modeli. ne yazik ki distortion tonları clean tonları kadar başarılı değil.
  • görünüşünden ve eskiyi yansıttığından traditional pro olarak aldığım, bir ton araştırmayla yarattığım manyetik kombinasyonuyla elime geçtiği an sesinde kaybolduğum biricik gitarım. bir de yanına akustik gitar alırsam kendisine çektiğim onca akustik gitar numarası bir anlam kazanacak sanırım.
  • uzun yıllar süren slash hayranlığımın bu gitara karşı yarattığı aşk sonucu benim de lise hayatım boyunca paramı biriktirip üniversitenin ilk yılında gidip edindiğim seks objesi. o zamandan beridir de çalmadığım gün olmadı. hiç bir yeri patlayıp çatlamadı. çok memnunum gitarımdan sözlük *
  • 2004-2005 yilinda japonya'daki fujigen gitar fabrikasinda uretilen modelleri bugun 2. el piyasasinda 1200$ ve uzerinden alici bulmaktadir. tum hardware'i ve agaci amerika'dan getirilip fujigen'de montajlanmistir. gibson acik kitap headstock dizayni , agirligi ve gibson usa burstbucker manyetikleri ile gibson usa standartlarin uzerinde bir kalite ve ses sagladigindan 2005'te uretimi bitmistir.