şükela:  tümü | bugün
  • ırsi, genetik. (bkz: kalıtsal)
  • bir hastalık türü gibi söylenen sözdür. aslında kalıtımdan dolayı hastalıklar oluşmaktadır. yani genel bir addır.
  • ben bunu hiç sevmiyorum. bi sürü de entry'm vardır ne kozmik bi haksızlık olduğuna dair. hayatımın son dönemdeki en büyük içsel çatışmalarımı, annemden babamdan aldığım abuk sabuk huylardan kurtulmak için yaşadım. suni/başka bir insan olmamak için bi kısmını üzerimde bırakmaya çalıştım. hala böcee böyle şey şey bakiyeem. konuşmamız tonlamamız falan benziyor. tonlama annem, üslup babam. geniş godoş insanlar olmamaları da hoşuma gitti, bazı ahlaki değerleri aldım. sonrası ortaya karışık. annesini de tanıdığım insanlar karşımda mimik yaparken annesinin aynısı olunca kozmik acılar çektiğim oluyor ama bu işin önemsiz kısmı aslında. en nihayetinde bi insan'a benziyorsun. hiç olmadı bi insana benziyorsun. ama mesela benim babamın babası kalpten gitti. annemin babası narkozu kaldıramadı kalpten gitti. babaannemin kalbi delik. rahmetli anneannemde kalp büyümesi vardı. babam çok üzüntülü son dönemde, ellisini de geçti. bi gün telefonumun, babamı hastaneye kaldırdıklarını haber vermek için çalacağını biliyorum. annem kalp spazmı geçirmişti 10 sene önce falan. belki bi sonraki enfarktüs olur. bunlara üzülüyorum. çünkü 70-80 yaşına gelemeyeceklerini biliyorum. taş çatlasın 20 senemiz var. hani evcil hayvan alırsın ya, çok seversin, o anlardan birinde, "iyi bakılırsa" yaşayacağı maksimum yılı düşünüp senden önce öleceğini fark eder ve üzülürsün. o tip bi his. kardeşim için de üzülüyorum. yazık, aynı potansiyel onda da var.

    derken arada kendimi unuttum. kalbim son zamanlarda ara sıra, merdivenlerden atılmış boş zeytinyağı tenekesi gibi yuvarlanıyor 20-30 saniye. o sırada hiç aynaya bakmadım ne kadar gerçekleşiyor bilmiyorum ama boynumdaki damarın şiştiğini hissediyorum. "fazla dubstep dinlemekten aksak ritme geçti kalbim de sdkfljsdk." diyorum gülüyorum da, aslında biraz önemli bişi. ama normal olduğu için önemli olduğunu algılamıyor kafa. çünkü artan stres ve sıkıntı oranına pata küte ile karşılık verdiğini biliyorsun. kalıtımsal bi zaafı olmasaydı hiç bu kadar nonoş davranmaz, hiç umursamazdı mesela. neticede biliyorum ki bi gün illa arıza çıkaracak.

    babam benim bugünkü yaşımdayken ben 1 yııllık tecrübeli bi bebektim, yani kalıtımsal takvimin arkasındayım ama söyledim ya saçmalıklardan sıyrılmaya çalıştığımı; evlenmiş olsaydım dahi çocuk kesinlikle istemediğimdem bugünkü durumum değişmezdi. çok saçma bişi. yıllarca uykusuz kalıp dünyanın masrafını yapıyorsun ki tek başına hayatta kalabilecek kapasiteye ulaşsın. o noktaya gelince de seni beğenmiyor zaten; egonu da tatmin edemiyorsun. bütün bu süreç onu kendine benzetmeye çabalamanla geçiyor. bunun nedeni bile matah bir bokmuşsun gibi kalıtımını aktarma derdin. kalıtımsal bi davranış yapmayarak, hem bunları düşünmek zorunda olan bir insana daha sebep olmuyorsun, hem de sana aktarılmış zaaf dolu kalıtımı sonlandırabiliyorsun. gdo'ya hayır!
  • (bkz: genetik)
    (bkz: değişinim)