şükela:  tümü | bugün
  • bob dylan'ın neden çağımızın yaşayan en büyük ozanlarından biri olduğunu anlamamızı sağlayacak albüm.
    yıl olmuş 2020 hala ozanlık mı kaldı.... evet kaldı. işte bu albüm bunu anlatıyor.
  • bir müzik eleştirmeni (mark beaumont) rough and rowdy ways'ı dylon'ın ulysses'i olarak tanımlamış. albümdeki her şeyi çözmeyi çalışırsanız wikipedia'dan çıkamazsanız diyor. haklı, gerçekten müthiş zengin bir albüm. içeriğin yoğunluğu müzikal berraklıkla dengelenmiş, yumuş yumuş bir albüm olmuş bence. özellikle mother of musesi dinlemeye doyamıyorum.
  • hem yilin, hem dylan kariyerinin en iyi albumlerinden biri.

    https://www.youtube.com/watch?v=pxsxlnac80g
  • bob dylan’in taze albumu. su an dinlemeye basladim. bob dylan yine harikalar yaratmistir... umarim yeni album sebebiyle turkiyeye gelir, biz de dunya gozuyle goruruz onu.
  • sir bob dylan'ın 19 haziran çıkışlı albümü. uzun bir aradan sonra seni duymak ne güzel bob.
  • bob dylan'ın son albümü. albümdeki murder most foul, i contain multitudes, false prophet adlı şarkıları daha önce dinlemiştik. şarkı sözlerine dikkat kesildim, daha çok dylan'ı dylan yapan gangster konulu şarkılara gömülmüş yaşam ve tarih muhasebesi içeriyorlar. dylan'ı severim, ondan yeni şarkılar dinlemeyi de, ancak bana kendi tematik stereotype'ını vurgulama gereğini hissetmiş, kendisinden bekleneni hala verebildiğini göstermek istemiş gibi geldi. ne olsaydı böyle düşünmezdim, bilmiyorum. şarkılar yeni ama içlerinde yeni bir söz yok sanki.

    yine de 2020 senesinde hala bob dylan dinleyebildiğim için kendimi şanslı hissediyorum. bunca sene sonra bir amerikan şairi olarak kendi kişisel muhasebesini hala dinletebiliyor olması onun başarısı ama bu başarı bu albümle değil, onun geçmişiyle ilgili. cepten yiyen bir şair ve şarkıcıyla karşı karşıyayız ama buna da hasret olduğumuz bir dönemdeyiz. bugün artık heyecanlandıran bir şiir yok, bir şarkı yok, ne yapalım, yolun bundan sonrasını katırlarla geçeceğiz.

    i contain multitudes'ten iki dizeyle kapatayım:

    "what more can i tell you?
    i sleep with life and death in the same bed"

    addendum: the new yorker'da albümü bugünkü ırkçılık tartışmalarına bağlayarak değerlendiren bir yazı var. onu da paylaşmak isterim: bob dylan’s “rough and rowdy ways” hits hard https://newyorker.com/…ugh-and-rowdy-ways-hits-hard
  • bob dylan, bob dylan ve bob dylan...
    bir dilin müzik için ne kadar akışkan olabileceğini gösteren bir albüm. adeta kendi yaşama dair bir günah çıkarımı yapıyor, bize de onu dinlemekten başka ne kalıyor ki? dinleyiniz, dinletiniz...
  • öyle bir albüm ki entryi nereye girsem diye savaşıyorum. en kendimi sıkışık hissettiğim zamanda bir anda karşıma çıkıverdi.

    spotifyda dünden beridir sürekli arka planda çalıp keyifleniyorum. yaşına rağmen sesindeki yorgunluğu hissetsem de ben bob dylan'ım dediği albümü hala dinleyebildiğim için mutluyum.

    false prophet albümün en iyisidir
  • günün ve muhtemelen şu boktan yılın en güzel gelişmesi olan, (bkz: bob dylan)'ın on şarkılık, otuzdokuzuncu albümü.

    ve bişey diyim mi; çok lezzetli..

    sabahtan beri sözlerini de okuyarak tek tek hepsini dinledim. tüm hoşuma giden sözleri yazamam elbette ama meraklısına, kennedy suikastını anlattığı yaklaşık onsekiz dakikalık "murder most foul" şarkısından, tadımlık iki dize bırakıcam:

    "i hate to tell you, mister,
    but only dead men are free."
  • bugün çıkan bob dylan albümünün adı. ilk şarkıdan dinlemeye başladım, biraz hüzün ile girdik albüme.
    düzenleme: albüm kapağı nedense pek hoşuma gitmedi.
hesabın var mı? giriş yap