kilisenin imami

  • 195
  • 0
  • 0
  • 0
  • geçen ay

metrobüs

bugün babaannem geldi aklıma. malum havalar da güzel karşıya geçecektim. sabah da biraz geç kalktım falan derken arkadaşla randevuyu kaçırmışım ama sağ olsun arkadaşlarım beklemiş beni. buluştuk, eğlendik dönüyorum, metrobüste yanıma yaşlı bir teyze oturdu. elinde rontgen çantası. babaannem de böyle topal topal yürürdü garibim otobüste, gençler yer vermek ister “siz talebesiniz siz oturun” derdi. neyse geldi aklıma işte. bir sabah, hayattayken doktora götüreceğiz babaannemi. dedim “babaanne sen ne zaman istersin, rahat edersin o zaman söyle, gidelim.” randevu alıcam yani ona göre. babannem de “oğlum ikindiden sonra ancak gireriz zaten” dedi, saat 3'e randevu aldım. ertesi gün için de izinliyim, seviniyorum yatacam öğlene kadar diye. yattım neyse. sabah babaannem kaldırıyor beni, “hadi oğlum gidelim. sıraya yetişemicez yoksa” gözlerimi açtım yarım tabii ama, anlamadım. baktım üstünü giyinmiş, torbası elinde, hazır. babaanne dedim, saat kaç? saat 6 oldu hadi geç kalıcaz dedi. hangi altı demeye kalmadan saati gördüm, saat sabahın altısı. kalktım hemen, anladım durumu. babaannem otobüs sıralarını, yer kapmak için oluşan arbedeyi unutamamış. aklınca metrobüs'te o günleri yad edecek. açıkladım bu metrobüsün sırası, arbedesi eskilere benzemez diye, ama nafile. o gün saat sabahın altıbuçuğunda metrobüs durağına gidip hıncahınç dolu olduğunu görene kadar rahat etmedi. metrobüs kalabalığını görünce, böyle bir şeyi daha önce tecrübe etmediğini anladı ve bu meretle yolculuk etmek zorunda olanlar için dua etti. allah rahmet eylesin, zorluk görmüş bir kadındı ama böylesini görmemişti.

edit: işbu entry yukarıdaki açık propagandaya (#51377832) karşılık yazılmıştır. her ihtimale karşı şurada dursun.

devamını okuyayım »
16.05.2015 18:56