quasi

  • bıçkın (495)
  • 822
  • 1
  • 1
  • 0
  • geçen hafta

evim evindir van

travma psikolojisinden zerre anlamayan insanın yaptığı, yine anlamayanların çok iyi bir şeymiş gibi desteklediği kampanya.

doğal afet sonrası bireyleri evlerinden, sosyal ağlarından, çevrelerinden koparmak, normal yaşam rutinlerine dönmelerini tamamen imkansız kılmak, sosyal desteğin ve hayatta kalanlar arasındaki yakın bağların önemini reddetmek nasıl bir yardım sağlayacak inanın hiçbir fikrim yok. bunu yapan yakında oradaki çocukları alalım özel okullara yatılı yerleştirelim de der. aa, pardon, onu da demişlerdi değil mi? aferin.

edit: bu kampanyayı yapanlara öfkeyle yazmışım. pek hoş görünmedi. birilerinin canı gönülden yardım etmeye çalıştığı ve buna saygı duyulması gerektiği bir gerçek. tek sorun destek olmak isterken bireyleri destek alabileceği yegane ortamdan koparmanın yarardan öte zarar verebilecek olması. hayatta kalanların bir arada olması, örneğin büyük bir çadır kurulması ve insanların orada paylaşımda bulunmaları, birbirlerine nasıl baş ettiklerini anlatmaları çok daha büyük bir yardım olacaktır.

ne yapacağız ki? van'dan alalım istanbul'a getirelim, dursunlar öyle hiç tanımadıkları bir kültürel, sosyal çevrenin tam orta yerinde. bodrum'da yazlık falan verelim. istanbul'da yarın öbür gün deprem olursa yine alırız başka yere götürürüz. destek olacaksak çok daha basit düşünmek gerekiyor. kültürel ortamın, sosyal etkileşimin gerçekliğini akılda tutalım yeter.

devamını okuyayım »
28.10.2011 14:17