quisalas

  • azimli
  • anadolu çocuğu (326)
  • 4606
  • 0
  • 0
  • 0
  • 2 yıl önce

cien anos de soledad

okunduktan tam beş yıl sonra bir gece vakti akla düşen kitap. yağmurlarıyla, hüznüyle, büyülü gerçekçiliğiyle, insanlığı ve yaşamı anlatan, aslında tam da bir parçasıyken yine de ısrarla geçtiği yerde, macondo'da olma isteği uyandıran garip bir masal. bana bu kitabı veren ve okumamı sağlayan kişiyle görüşmüyorum artık, aklıma düşen biraz da o galiba. yalnızlık... henüz yüz yıllık olmadı, ama seneleri buldu. yeniden okumalıyım kitabını. özledim zira, hem onu hem yüzyıllık yalnızlıkı...

devamını okuyayım »
06.09.2006 01:31