scarletsage

  • 3512
  • 15
  • 8
  • 0
  • dün

nefes vatan sağolsun

yasadigim hayati sorgulamami saglamis filmdir. bu yasananlardan ne kadar uzak oldugumu anlatmistir bana. belki bicok insana. izlemek bile bu kadar etkiliyorsa yasayinca nasil akil sagligini saglam tutuyor insan? tutamiyor di mi? kendimizi kandirmayalim. o karakoldan sag kurtulan askerlerden hangisi normal bi hayat yasayabilir sonrasinda? hangi sehitin ailesi, sevgilisi, arkadasi normal bi hayat surebilir? su an bu ulkede olan "acilim"lara nasil sessiz kalabilir? nasil sindirebilir bunu? bu acilimi yapma heveslilerinden, destekcilerinden hangileri bi cocuklarini, akrabalarini, arkadaslarini gondermisler o daglara bu ulkenin topragina sahip ciksin diye? hangisi boyle bir aciyla yuzyuze gelmis? insan orada olanlari gorup nasil solenlerle karsilananlara kucak acar? nasil bu ulkede elini kolunu sallayarak gezebilirler? nerdeyiz biz? nasil bu hale geldi isler? askerlerde insan, duygulari var, asklari var, sevgilileri var, heyecanlari var, korkulari var, arkadasliklari var, kavusmak istedikleri var.. filmdeki isiklara, telsizlere takilmak yerine olayin duygusuna bakmak gerekmezmi biraz? bi film degil bu.. bi gercek.. birlikte yasamak zorunda oldugumuz bi gercek.

devamını okuyayım »
25.10.2009 19:58