şükela:  tümü | bugün
  • sene 84, oricin adaptör girişini gevşetince bilgisayarın kafayı yiyip ekrana komik dsenler çıkardığını fark ettim. öyle kurcalarken içindeki devreler yanabilirdi, şanslıymışım
  • tek başına bilgisayar açma yetkisinin olmadığı günlerde evde kimse yokken gizlice açılan need for speed 2'de arabayı yanlışlıkla geri vitese takmam sonucu gaza bastikca bmw z3'un geri gitmesi ve bilgisayar bozuldu sanarak fişi çekmek.

    tabi bilgisayar açılırken zamanın teknolojisi scan disk ekranda belirince foyam ortaya çıkmıştı
  • bilgisayarımı aldığımızda orta birdeydim.o zamanlar bilgisayar bilen çok az adam vardı.bilgisayar disket okuma hatası veriyordu ve cd romu olmayan bilgisayarımın hiçbir anlamı kalmamıştı.bu bilgisayarın tamiri kendi üzerinden olmalıydı dedim.evde misafirler de varken pc'nin arkasında 220 yazan düğmeyi 110'a getirdim.pofff diye bir sesle sigortalar attı.
    bu olayın sonrasında elektrik mühendisi olmaya karar verdim.
    imza : elektrik mühendisi
  • hala hatırladıkça sinir krizine girdiğim anlar aklıma gelir.

    ilk bilgisayarım geldiğinde 9 yaşındaydım. bu da aşağı yukarı o dönem. ilk dönemimden ya da ilk oyunlarımdan birisi değil ama, ilk cm'yi yüklediğim gün yaptığım mallık oldukça üst düzeydi.

    o gün misafirliğe gittiğimde arkadaşın bilgisayarında tüm misafirlik boyunca tuvalete bile gitmeden oynadığımız cm 2000/01'i ertesi sabah pazar kahvaltısından sonra babamı eminönü'ne sürükleyerek almıştım. eve dönene kadar heyecandan arabada altıma işemek üzereydim. taktım, yükledim, o dönemde ortaya çıkan crack saçmalığını da bayağı iyi öğrenmiştim, o yüzden sorun olmadı.

    her şeyi hazırlayıp oyuna girdim. yalnız şöyle bir sıkıntı vardı, misafirliğe gittiğimizde arkadaş oyunu hazırlamış, benim için de takım alıp oyuna girmişti. neyin nasıl başlayacağını bilmiyordum, işin kötüsü herhangi bir ingilizce yetim de yoktu olayı çözmek için. bütün ligleri yükledim, sürekli oyunlardan bildiğim tek kelime olan continue'ya basarak takım seçme ekranına geldim. takıma tıklayabiliyordum ama continue yoktu, basamıyordum. 5-6 ligdeki her takımı tek tek deneyip continue'ya basmaya çalışsam da olmadı. bunu oyuncuların yanındaki "inj" ya da "wnt" ibarelerinin varlığına bağladım. tabii ki ne anlama geldiklerini bilmiyordum. 3-4 saat geçmişti tabii ve sabrım tükenmeye başlamıştı. sabah şeker gibi çocukken, öğlen annesine babasına durup dururken bağıran, yemekte arıza çıkaran nefretlik çocuğa bağlamıştım. continue'ya basamadıkça klavye kıran alman bebeye dönüyordum.

    öğlen başlayan oyunu açamama maceram akşam cinnet geçirip cd'yi makasla kesmeye çalışmamla devam etti. ertesi gün bütün pazar evde bulamadığım arkadaşı bir kez daha aradım, "orada take control var, takımı seçip ona tıklaman lazım" dedi. ertesi pazar'a kadar bekleyip yeni oyun aldım, bir hafta ara verip öyle oynadım.
  • çift cd ile yüklenen oyunu aynı anda iki cd sokup yüklemeye çalıştığım an.bilgisayardan garip sesler gelene kadar da yaptığım işin doğruluğundan hiç şüphem olmamıştı.
  • yanlışlıkla netscape'i silince interneti sildim sanmak. (yaş 7 veya 8)
  • windows klasöründen txt, inf dosyalarını silerek yer açmaya çalışmak
  • başlat düğmesine basıp başlamasını beklemek.
  • ilk bilgisayarım geldiğinde gözlerim kamaşmış, bilgisayarıma hayran kalmıştım hatta...

    daha bilgisayarım gelmeden önce, internet kafelerde sürekli windows xp ile takıldığım için, bu görsel tasarım beni bir hayli cezbetmişti. (bkz: windows vista)

    bir buçuk yıl boyunca formatsız biçimde kullandım bu işletim sistemini. nasıl kullandım bunu hala hayret ediyorum, o kadar donma, kasma yapardı da hiç de vazgeçmezdim bu tasarımdan.
  • windows, mindows beni cok bunaltti ben artik acik kod kullanacagim diyip bilgisayara linux kurmak.
    sonra bu linux'un, en azindan son kullanici icin, ne kadar siktiriboktan bir sey oldugunu anlayip windows'u geri yuklemek.
    ama allahin cezasi linux kurulurken tum driverlar'imi sildigi icin berbat bir windows olmasi.
    sonuc; hem orjinal windows'umu kaybettim, hem driverlarim gitti, hem eksik drivelerlari bulup kurana kadar canim cikti ve tamamini bulamadim, bilgisayarim igrenc bir seye donustu. o gun yemin ettim bir daha linux kurmayacagima.

    yillar sonra gelen edit: hakikaten malmisim ama sucun tamami benim degil, driverlari ayri partitionlanmis hard disk'e koymayan lenovo'nun da biraz sucu var. simdilerde her bilgisayarima ubuntu kuruyorum, son derece de mutluyuz.
hesabın var mı? giriş yap