şükela:  tümü | bugün
  • ilkokuldaydım...

    bu kadar da asosyal,anısız bir ilkokul dönemi geçirdim
  • ilkokuldaydım.arkadasımla kovalamaç oynarken önlüğüm yırtılmıştı.eve gidince annem çok kızmıştı ve şöyle demişti:"oğlum ,arkadaşım lütfen önlüğümü çekme yırtılır deseydin çoçuğa" ben saftım.annem saftı.önlüğüm yırtıktı...
  • sevdiceğizden başka kimsenin ilgiyle dinlemeyeceği anılardır. sevgililer bunlar için de vardır.
  • mersin'de ilkokul 3'teyim..ilkokul aşkımla* aynı sınıftayız tabii ikide rakip var..ders hayat bilgisi konu yolcu taşımacılığı..hava kara deniz derken mevzu uçaklara geldi.öğretmen ''-hiç uçağa binen varmı?'' diye sordu,herkes parmak kaldırıyor,kaldırdığına nerden nereye gittin diye soruyor,aferin diyip oturtuyor..neyse bir iki üç derken binen binmeyen herkes coştu,rakipler dahil...bende rakipler uçağa binmiş puan kaybetmiyim diyerekten parmak kaldırdım.bi yandanda kızı kesiyorum
    -nerden nereye gittin?
    -mersinden istanbula gittim öğretmenim*
    -olmaz otur!!?

    aferin beklerken kıpkırmızı olmuş oturmuştum..düzeltmem lazım diyip tekrar parmak kaldırdım,
    -istanbul'dan mersine gelmiştim yanlış söyledim... demeye kalmadı
    -olmaz otur!!?

    göt olmuştum..o hafta neden olmaz'ı düşündüm durdum..tabii bulamadım..hocayamı yansam sınıfamı kızamı bilemedim..aradan yıllar geçti..lise ikideyim,adana'dan istanbul'a geliyorum* ..ve o gün anladım ''-olmaz otur''un sebebini..mersinde havaalanı yoktu,bunu biliyordum aslında ama ''aşk insanı kör eder'' dedikleri bu olsa gerek..hala hatırladıkça hocaya kızar,kendime gülerim.utanıp kimseyede anlatamamıştım uzun yıllar.
  • ilkokuldayım.ilkokul 3 veya 4. arkadaşımla maç muhabbeti yapıyoruz.bana mükemmel olduğunu söylediği bir tezahuratı yazıyor.küfürlü falan ;
    "altıyola gelceksiniz ,
    ananızı s*keceğiz
    .." tarzı.
    öğretmen bir şekilde bunu buluyor ve okuyor.suratının aldığı şekli hayatım boyunca unutamam herhalde.
    değişik bir anıdır benim nazarımda.
    güzel şeylerdi..

    edit : çok boktan bir yazı tarzı olmuş ayrı.
  • cok sevdigim bir arkadasimin anisini, onun anisina ve affina siginarak copy rightsiz kullaniyorum;
    bir gun derste ilkokul ogretmeni tahtaya bir sekil cizer. eh biz buyukler biliriz bu seklin ne oldugunu, basbayagi bir karedir bu.
    ogretmen sinifa sorar;
    -cocuklar bu sekil neye benziyor?
    chorus:
    butun sinif (arkadasim haric)
    -kaaaaaareeeeee
    der.
    arkadasim parmak kaldirir, ogretmen der,
    -evet?!
    cevap basit ve sorunun tam karsiligidir.
    -ortmenim bu sekil zaten kare, bu benzese benzese dikdortgene benzer!
  • (bkz: taso)
  • üzerinde bilumum masal kahramanlarının oldugu kokulu kagıtlar, kartonlar, uhuyu ele döküp parmakları mazosizmin sınırlarını zorlayarak yapıstırmaya calısmak, edilen her hakarete "sensin'" cevabını vermek, minik lastiklere doldurulmus renkli kolonyalar, horoz sekeri, hatta arada gelip bayram havası estiren macun satıcısı, konusanı tahtaya yazanlar, tahtaya yazılan konusanların "cıkısta görüsürüz"leri, gerizekalılıgın sınırını zorlayan 1 nisan sakaları, saflıgın sınırlarında dolasan taze bir beyin ve ileride yasayacagın pink floyd - childhood's end bihaberligi.
  • okulun ıssız yerlerinde toplanan taso çeteleri*, sınıflar arası kavga*. bunlar pek de eğlenceli değil hani içinde bulunmayınca uzaktan izleyen o küçük çocuğa. peki o küçük çocuk ne yapıyordu? sormayın... *
  • aklınıza o günlerle ilgili anılar geldiğinde, beyninizde yankılanan sözcükler de genelde bellidir: masumiyet ve naiflik.