şükela:  tümü | bugün
  • sabah ezanının değişik bir etkisi, hissettirdiği değişik bir duygu var. özellikle evde yalnız yaşayan biriyseniz.
  • çocukluğumdan beri korkardım sabah ezanından.

    bilenler oldu, genelde gitmeyeceğini söyleyenlerdi. hepsi gitti.

    ben de alıştım.
  • 3 yıldır aynı:

    - müezzinin çok yaşlı olduğu,
    - büyük ihtimalle konuşmakta bile zorlandığı
    - bu nefessizlikle bu yılı çıkarsa dahi gelecek yılı çıkarmasının çok zor olduğu.

    amma velakin adam tam bir survivor çıktı. ezan kalitesi hala yerde ama dayı azrail'e çalım üstüne çalım atıyor.

    edit: imla
  • korkuyorum ben
  • tam olarak hissettiğim şey huzur ve güvenle karışık bir mutluluk.
    uzun zamandır sabahlarım anlamsız güvensiz huzursuz ve mutsuz . hiç telefonda okunan ezanla pencereyi açtığımda yüzüme çarpan serinlikle beraber mahalle camisinde okunan ezan bir olur mu? kahrolsun mesafeler.
  • ölüm hissidir. korku ve ürperti yanında mistik bi hava yayılıyor etrafa. hele bir de köpekler ulumaya başlarsa çağan ırmak filmindesiniz.
  • sıcak yataktan kalkıp buz gibi suyla abdest alıp namaz kılmak zorunda olmam. sonrasında dünyayı kurtaran bir kahraman misali görevini yerine getirmenin verdiği mutlulukla yatağa geri dönmem.
  • "sabahın köründe bu ne gürültü!" seklinde bir histir.
  • servise yetişebilecek miyim acaba?
    yoksa yine arabayla mı gidicez işe?

    yetiştim..
  • balkona çıkıp ezanı dinleyerek sigara yakma isteği.