şükela:  tümü | bugün
  • dindar bir tanıdıkla birlikteydim. diyordu ki: ''allah'ın izniyle bu seçim alındı. bizim dönemimiz başlıyor artık. kurtulduk şerefsizlerden. altın çağ geldi.''

    yıl 2020. şu anda, iftirayla kaybettiği işinin ardından, üstüne yapışmış olan terörist yaftasından kurtulmak için uğraşıp duruyor. derdini kimseye anlatamıyor. altın çağ bitti.

    artık dindar değil.

    sonuç: bunca yılda yetiştirilen dindar neslin bir örneği aşağıya şöyle yazmış: ''kudurun amk soysuz köpekleri''
  • sandık görevlisiydim. chp’nin kalesi tabir edilen illerden birinde yaşıyordum. görevli olduğum okul, şehrin en uzak mahallesindeydi. oy verme işlemi bitip, zarflar açılmaya başladığında, müşahitlere malum partinin adını okumaktan bıkmıştım. nasıl olurdu da yeni kurulan bir parti, ilk seçimde bu kadar çok oy alabilirdi? sonraki yıllarda emine ülker tarhan, emanullah gündüz(?), hurşit yiğit, numan kurtulmuş gibi niceleri parti kurup başarılı olamamıştır. hatta senelerdir siyasi parti oldukları halde, meclis’e bir tane milletvekili sokamamış partiler varken ilk seçimde iktidar olmak.. bilemiyorum altan.
  • seçim sonuçlarını kanal d'de gördüğüm an 'tamam artık, ülkenin sonu geldi' demiştim, henüz 19 yaşındaydım. ben bile bunu o yaşımda öngörebilmişim, muhalefet görememiş.

    bu zamanı izleyen yıllarda, artık tam hatırlayamayacağım, 2004 ila 2007 yılları arasıydı galiba, mgk kararlarıyla 90'lı yıllarda ordudan irtica nedeniyle postalanan ne kadar adam varsa orduya geri alınmıştı. onu müteakip birkaç yıl sonra da fetö olayı patladı işte.

    ben canlı şahidiyim, bunlar olurken sadece gündemi takip ettim. bugün hala buna neden olanları destekleyip ona buna fedöcü diyenler neredeydi, çok merak ediyorum...
  • nereden aklımda kaldı bilmiyorum ama reha muhtar’ın “laiklik elden gidiyööğğoorr” diye bağırması var sadece anı olarak.
  • üniversite son sınıf öğrencisiydim, sandık görevlisiydim erzurumda merkez bir mahallede. yanlış hatırlamıyorsam yüzde 78 gibi bir oy oranı çıkmıştı. hergün milleti o veya bu şekilde aşağılayanların ömründe bu oranın zekatını bile göremeyecekleri gündü. sayım bitince bazılarının yüzündeki o s2k ifade, hafızamın köşelerinde tatlı bir anı olarak durur. kudurun amk soysuz köpekleri
  • tek bildiğim 4 yaşında olduğum :)
  • o seçimde henüz oy kullanma yaşım gelmemişti ama ailemden dolayı ben de olan bitenin az çok farkındaydım. henüz oy verme işlemi devam ederken bir müzik mağazasına cd doldurtmaya gitmiştim. neyse adam işini yaparken yanındaki arkadaşıyla aralarında geçen şu diyaloğa şahit oldum:

    adam: ne olur sonuçlar? kime attın sen?
    arkadaşı: sonucu bilmem ama ben tayyibe attım
    abi.
    adam: neden lan?
    arkadaşı: ne biliyim oğlum adam bi ara şiir falan
    okumuştu hoşuma gitti bide bunu
    deneyelim dedim.

    eve geldikten sonra akşam ailecek tv karşısına geçip merakla sonuçları takip etmeye başladık. sonuçlar netleşmeye başlayınca annemin ve ablamın ağladığını, babanın da “artık her şey farklı olacak. inşallah millet erken uyanır” dediğini anımsıyorum.

    henüz seçme hakkı olmayan ben bile gece yatağa gittiğimde içimdeki karamsarlığın tüm ruhumu ele geçirdiğini hissedebiliyordum.
  • hep bir umudum vardı.
  • ben sadece 8 yaşındaydım, o yüzden hayal meyal. babamın çok mutlu olduğunu hatırlıyorum. hala da mutlu
  • gizlice okula gitmiştim. haliyle ana baba günüydü bahçe falan her yer doluydu. o kıyamette babamı bulup para istemiştim. ne mi yaptım o parayla? çubuk kraker almıştım galiba :) 6 yaşındaydım