anarchitect

  • 1650
  • 20
  • 6
  • 0
  • dün

inci baba

kendisiyle ilgili ufak bir anım var, hep gülerek hatırlarım...

80'lerin başı.. ankara'da çocukluk ile iştigal ediyor, o zamanlar bomboş olan portakal çiçeği vadisinde at koşturuyoruz... vadinin refik belendir sokak'a bakan tarafında bir yerini top sahası bellemişiz.. akşama kadar top peşindeyiz... akşam olunca da mahallenin çocukları bir araya gelip saçma sapan sohbetler yapıyoruz... konu da hep inci baba... öyle yapmış, böyle yapmış yazıyor herkes...

bir yaz günü yine top oynuyoruz.. top dediğim patlak bir top eskisi.. neyse, bir araba durdu yanımızda.. içinden bir adam indi, bize doğru yürümeye başladı..ama, kıyafete falan bakınca bizi sinir tuttu, kıkır kıkır gülüyoruz.. bi garip çünkü, kocaman gözlükleri falan var... yaşça büyük olanlardan biri fısıltıyla -inci baba dedi... yirmi çocuk bir anda çakıldık kaldık yerimize... daha nereye gülüyorsun? adamı kaynatıp çorbasını içmiş diye anlatıyorlardı bir akşam önce... korkunç bir sessizlik... toplanın gelin bagayım diye seslendi.. koştuk gittik yanına... topu istedi.. verdik topumuzu ama zangır zangır titriyoruz...

-patlak topla maç mı yapılır lan?
+.....
-alsanıza oğlum hepiniz para toplayıp...
+...........
-ali... koş bakkaldan top al lan çocuklara...

bunu duyunca hepimiz gevşedik tabi.. abuk sabuk sorular sorduk, abi dabançan var mı dedi biri hatta, arkasındaki götüne tekmeyi basıp susturdu veledi... neyse, 5 dakika sonra eleman belirdi ilerde, elinde bir çuval plastik topla... adam çuvalla almış topu.. aklımızı oynattık sevinçten, kalbimiz yerinden çıkacaktı... arabaya binmeden toplardan birini alıp bize doğru bir şut çekti.. ben de gözlerindeki mutluluğa denk geldim tam o sırada.. sonra bastı gitti.. günahını sevabını hukuğu olanlar bilir, ben hakkında sadece bunu bilirim.. bir de adamın birini kaynatıp çorba yapmış, onu bilirim..

devamını okuyayım »