şükela:  tümü | bugün
  • 1957 yilinda sadece beyazlari kabul eden harry harding lisesine kabul edilen ilk siyah ogrencilerden...
  • abd tarihinin utanç vesikalarından birinin konu mankeni veya daha doğrusu "kurbanı" olmuş şahıs. sadece 4 (yazıyla dört!) günde "ikna etmişler" kendisini yaptığının yanlış olduğuna:

    http://www.milliyet.com.tr/…/50yil/default.asp?id=3
  • 50 yıl sonra 2008 de kendisinden özür dilenmiş ve aynı okulun fahri üyesi olmuş siyahi kadın.
  • dorothy counts'ın o meşhur fotoğrafını ne zaman görsem dünyanın ne kadar kısa süre içinde tamamen değişebildiğini* hatırlayıp hem umuda hem de korkuya kapılırım. değişimin yönü asla kestirilemiyor.
  • o meşhur foto'nun asıl kahramanı elbette dorothy, ama acaba daha sonra o fotoya giren diğerleri, yani ırkçı yavşaklar; onlar ne oldu? esnaf-öğretmen-bilim insanı-doktor? onlarla röportaj var mıdır? aklıma takıldı öylesine.
    ilk arama sonucu şu; woody cooper diye bir eleman 53 yıl sonra bir stk -sanırım dini- aracılığı ile düzenlenen etkinlikle medya önünde özür dilemiş.

    bu tür stk faaliyetlerine hayranım, ülkemizin de ne çok ihtiyacı var. minik jestlerdir bunlar, evet tek başına gülistan kurmaya yetmez ama ne çok gönül bağı kurar, ne çok insanın içindeki dinmemiş öfkeyi dindirir.
  • bu kadının o meşhur fotoğrafında, arkada yer alan insan müsvettelerinden ülkemizde de halen mevcuttur. bakın hala diyorum.
  • 1956 yılında amerika'da beyazların okuduğu okullarda siyahların entegre edilmesi için seçilmiş olan 40 öğrenciden biridir, ancak sadece 4 öğrencinin başvurusu kabul edilir ve dorothy kuzey carolina’da harry harding highschool okulunun tarihindeki ilk siyahi öğrencisi olur.

    hepimizin bildiği o meşhur fotoğraf okula yürüdüğü douglas martin tarafından çekilir ve bu fotoğraf 1957 yılında yılın dünya basın fotoğrafı ödülünü alır.

    fotoğraf çekildiği gün dorothy 15 yaşındadır ve o gün üzerinde babaannesinin okuldaki ilk günü için dikmiş olduğu kareli elbisesi vardır. ama elbisesi daha okula varmadan tükürüklerden ıslanmış; arkasından atılan süt ve dondurma, lekeleriyle kirlenmiştir.

    dorothy’nin o güne dair hatırladıkları; yol boyunca arkamdalardı. suratlarını görmüyordum ama belli ki onların benim suratıma bakmaya cesaretleri yoktu, onun için de arkamdan geliyorlardı. sadece dediklerini duyuyordum ’’afrikaya geri dön pis zenci’’‚ '’bakın zenci geliyor, hadin tükürün ona!’’

    dorothy en nihayet okul binasına gelir, ama saldırılar burada da devam eder. öğretmenler onu dikkate almazlar. öğrenciler yemeğine tükürüp, üzerine çöpleri dökerler. ‚’ ''bunların olacağını düşünebiliyordum, fakat bu kadar kötü olacağı aklıma gelmemişti’’ diyor dorothy

    ertesi gün ve ondan sonraki gün dorothy hastalanır. üzüntüden ateşi çıkmış ve okula gidememiştir.iki gün sonra tekrar okuluna döner. yine öğrencilerin tükürüklerine ve küfürlerine maruz kalır. o gün öğlen yemeğini evde yemeye karar verir. abisi onu okuldan almak için arabası ile gelir. dorothy abisinin yanına gitmek isterken, birden arabanın etrafı öğrenciler tarafından çevrilir ve camlara taş atmaya başlarlar.

    arabanın arka camı kırıldığında dorothy ilk defa korktuğunu söyler.

    okuldaki çeşitli aşağılamalardan ve eve gelen tehdit telefonlarından sonra, aile artık bu duruma katlanamayacaklarını anlar. ilahiyat profesörü olan babası basın açıklaması yapar:

    yurdumuzu çok seviyoruz ama kızımızı daha çok seviyoruz. bu sebepten dolayı da, kızımızı ailece harding lisesinden almaya karar verdik. okulda korunduğunu hissetmiş olsaydık, kızımızın okula devam etme isteğinin arkasında dururduk. kızımızın hayatından endişe duyuyoruz’’.

    dorothy philadelphia’ya teyzesinin yanına gönderilir ve orada okuluna devam eder.

    tam 50 sene sürer hardin highschool yönetiminin dorothy counts’dan özür dilemesi. haziran 2008 senesinde okulun fahri üyesi olur .

    ’’şu an gerçekten çok heyecanlıyım, dünyada iyi insanlarında var olduğunu bilmek çok güzel bir duygu’’ diyerek ödülünü alır….