şükela:  tümü | bugün
  • çocuklar yazın kışlık ayakkabı giydiklerinde onlara yolda kimse gülmez.
  • (bkz: ebeveyn)
  • pek çok çocuğun kendi giyim zevkleri vardır.annenin beğenemediği bir kıyafeti çocuk beğenebilir. bunun tam tersi de çoğu zaman geçerlidir. ayrıca anne bir kıyafet aldığında çocuk "beğendim bunu evde giyerim" diyorsa muhtemelen o kıyafeti beğenmemiştir.
  • çocukların özel hayatları vardır..
  • (bkz: büyümek)
  • çocuklar tüm akrabalarını tanımazlar. "hani küçükken ayşe teyze vardı, onların kapıkomşularının ablası vardı" şeklindeki tanımlar çocukların akrabalarını hatırlamalarını sağlamaz, sağlasa bile onlar çoğu zaman önemsemez.
  • cocukları sozkonusu oldugunda paranoyak ve ileri derecede anksiyetik davrandıklarını kabullenemeyen birde bunu baska sozcuklerle anlatmaya calısan cocugun deli olmadıgını hatta bu cocugun basına sardıkları seyin bir kısırdongu oldugunu asla kabul etmezler.
  • çocuklar kışın yazlık ayakkabı* giydiklerinde hiç kimse "çocuğa bir bot almamışlar" diye anne ve babayı ayıplamaz.
  • - deniz napıyo, niye sizinle çıkmadı..
    - işte bi arkadaşımız askere gidiyo onu uğurlamaya gitti
    - ne arkadaşı be, askere giden arkadaşın nerden oluyo senin?
    - anne aramızda bi yaş var!
    - ??

    - anne aslı'nın ablası nişanlandı dün.
    - ah özge mi?
    - evet.
    - kaç yaşındaki ablası
    - bizden iki üç yaş büyük işte.
    - ??

    -chia bak ne aldım sana!
    -don!
    -külot kızım külot!
    -ay ne şeker! eflatun(en nefret ettiğim renk) ve winnie the pooh'lu (en nefret ettiğim çizgi film kahramanı)
    -küçük değil dimi bu sana.
    -yani esnerse biraz...?
    -esner esner bak!
    -anne bunda 6 yaş yazıyo!!

    - kimler vardı dün partide?
    - işte, bizim herzamanki grup, bi de aslı'nın erkek arkadaşı.
    - ah aslı'nın erkek arkadaşı mı var?
    - evet anne!
    - bak demek ilk aranızdan onun oldu ilşkisi.
    - tabi anne, tabiii*....
    - ne dedin sen?
    - aycan'ın diyorum 2,5 sene oldu.
    - bak ya, büyüdünüz artık galiba...
    - saaanki..!
  • onlarin çocuklari olmanin disinda bir insan, bir birey olmamiz; kendimize ait bir dünyayi kurma yolunda ilerledigimiz, zevklerimiz, renklerimiz ve fikirlerimizle bazen onlardan farkli olabilecegimiz gerçegidir kabullenemedikleri.